Al bijna zeventig jaar in dit lijstje

Nu mijn moeder haar grote appartement heeft verruild voor een kleinere inleunwoning blijven er spullen over die uitgezocht moeten worden. Grote en kleine meubelstukken, schilderijen, serviesgoed en wat al niet; het moet een bestemming krijgen. Gistermiddag waren mijn drie zussen en ik in grote harmonie en met het nodige sentiment de achtergebleven goederen aan het verdelen. De peuter op de driewieler ben ik, onze ouders hadden een gigantische hoeveelheid foto’s in lijstjes staan, die niet allemaal meeverhuisd zijn. Inmiddels zijn er meubels op Marktplaats gezet en is er voor de kleinkinderen een uitstaltafel met kleine dierbare voorwerpen waaruit ze een keuze kunnen maken. Dit alles uiteraard in goed overleg met mijn moeder, die na veertien dagen al aardig begint te wennen aan de nieuwe situatie.

Lappenmand

DSC_0003

Mijn handwerkjuf op de middelbare school was juffrouw Visser. Ze ‘ging’ met de leraar Engels, meneer Sormani. Hij kwam haar wel eens in zijn tussenuur een kopje thee brengen in plaats van de conciërge. Dat gaf een hoop gegiebel bij ons meisjes van twaalf, dertien jaar. Deze lap trok ik een tijd geleden uit een stapel bij de kringloop. We hadden via Marktplaats een kachel gekocht en ik had een soort deken nodig om de auto tijdens het transport te beschermen. Vorige week speelden er twee meisjes op, toen ze op het gras met Play Mobiel aan de gang gingen. Later die week sloeg onze schoondochter die lap om toen het ’s avonds buiten frisser werd. De rafels hingen eraan. Ik had nog een bolletje haakkatoen liggen en wist nog hoe ik moest festonneren. Dankzij juffrouw Visser die later mevrouw Sormani werd.

DSC_0001