Als water door de gracht

P1190960

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat de dag door je vingers glipt? Mijn yogales begint om kwart over tien. Vóór die tijd doe ik weinig nuttigs en de ochtend is al weer om als ik gedoucht en omgekleed ben. Dan maar even een laatste stuk uit de weekendkrant lezen voor we lunchen. Ineens is het twee uur. Ik fatsoeneer een plantje, zet zijn stekken op water en maak een boodschappenlijstje. Als de boodschappen in huis zijn is het tijd voor thee. En wil ik voor donker mijn bruggenloopje nog maken, dan moet ik opschieten. Morgen graag weer productiever.

Advertenties

Rubriek

DSC_0006-001

Nu ik mijn archief opschoon, kom ik foto’s tegen die mijn blog nooit haalden. Een jaar of drie geleden ruimde ik op maandag nog wel eens een plaats in voor dit soort foto’s. Ik heb ook een blogmaatje die op maandag altijd muziek plaatst, een ander laat tegenwoordig op maandag muurschilderingen zien. En zo komt het dat ik mijn oude idee van stal haal en de komende maandagen archieffoto’s ga plaatsen. Deze koppen waren te zien in Fano. De tekst bij de onderste betekent zoveel als ‘leef je leven echt’. Een wijze spreuk als je het mij vraagt.

DSC_0007

Annet Schaap

P1240064

Soms heb ik maar weinig aanmoediging nodig. Zo las ik bij blogvriendin Bertie een recensie over Lampje, het bekroonde boek van de kinderboekenweek. Zó enthousiast als zij er over schreef wist ik: dit een een perfect boek voor onze leesgrage kleindochters. En dus toog ik zaterdag naar de boekhandel.

P1240066‘I

Is het een cadeautje?’ vroeg de man aan de kassa. ‘Uiteindelijk wel, maar eerst lees ik het zelf’, antwoordde ik. ‘Dat doe ik ook, ik ben halverwege’ en hij was al net zo enthousiast als Bertie. Het is nu maandag en het boek is uit. Het waren 324 bladzijden sprookjesachtig leesgenot en een cadeautje aan mezelf.

P1240063

Wasverzameling

DSC_0120

DSC_0126

Mijn geluk kon niet op toen ik gisteren in het uiterste zuiden van Italië overal wasrekjes tegenkwam op straat. Zelfs een parkeerplaats voor een rolstoel was in beslag genomen. Ik vond het een wonderlijk fenomeen, want je ziet in Italië de was vaak aan de gevel hangen maar dus niet in Gallopoli waar we wat door het centrum dwaalden en een koffiestop deden. Hoe we daar terechtkwamen en wat de aanleiding was, schrijf ik morgen wel. Maar van deze maandag maak ik maar weer eens een ouderwetse wasdag.

DSC_0127

DSC_0142DSC_0149

Alledaags

P1220768

Na het veelvuldig en langdurig aan tafel zitten het afgelopen weekend, moest er eens flink bewogen worden vandaag. Zoals elke maandag begon ik met mijn yogales. Een heerlijke manier om op een ontspannen manier wat losser te geraken. Daarna een beetje rommelen en ruimen in huis en de weekendkrant lezen want daar liep ik mee achter. Dan de dagelijkse wandeling. Vaak wandelt de wijnboer mee, vandaag niet. Dat geeft mij nét nog iets meer rust om foto’s te maken. Verbazingwekkend hoeveel kleurrijks je tegen kunt komen op een alledaagse februaridag. En verwarrende zaken, dat ook.

P1220785

P1220786

P1220780

Mensen na de moestuin

P1180047
Nog steeds oogsten we tomaten, doen we soms een aardbei in de yoghurt en er hangen nog drie aubergines te rijpen. Maar dat ik daar nog een paar maal een maandags blog mee kan vullen, nee. Dus begin ik vanaf vandaag met Mensen op Maandag. Dat zal niet persé actueel zijn, de foto kan korrelig zijn vanwege inzoomen maar mensen staan centraal. Ik kan de levensgeschiedenissen en achtergronden gewoon zelf verzinnen als dat nodig is. Het mannetje dat bij deze voetjes hoort, ken ik. Zijn broertje, zijn ouders en zijn oma ook. Ik hoop mee te maken dat deze voetjes ooit maat 43 zijn.