Stoofpotten en thee

De laurierhaag heeft zich in de loop der jaren tot een ware groene muur gevormd. Af en toe wordt ie flink gesnoeid en de ‘bijvangst’ levert altijd voldoende blad op om de halve familie te voorzien van dit in stoofschotels onmisbare ingrediënt. Ik droog het blad een aantal dagen door het in een mand met een zwaar voorwerp erop te leggen en klaar ben ik.

Overal staat nu de cichorei in bloei. Ik las dat je van de bloemen thee kunt zetten. Dat kan natuurlijk van vrijwel elk kruid maar vanwege de overvloed aan cichorei op ons terrein begon ik maar eens met het plukken van wat bloemen. Die liet ik gewoon drogen en toen bleef er dit over. Dat schiet niet niet op en daar heb ik even het geduld niet voor. Dus wel stoofpot met een Italiaans ingrediënt maar geen bloementhee uit Caldese de komende winter.

Zooitje

Dan hebben we nog de rozentuin waar ‘iets’ mee moet. Begin september vorig jaar (klik) werd de uitgegroeide lavendel geruimd. Waarna we in dit voorjaar opnieuw wat aanplant zouden doen. Maar ja. Het liep anders met bovenstaand resultaat. De goudenregen die op tien meter afstand staat, probeert hier zijn kop op te steken. De laurier laat zich dan ook niet onbetuigd en eiken willen hier spontaan ontkiemen. Ga er maar aan staan. We maken een soort aanvalsplan waarbij we van de buitenrand steeds verder naar binnen werken. En vóór we de wilde peen er uit trokken, mocht ie nog even op de foto. Het is een fotogenieke plant maar hoort niet in de rozentuin. En dat zeg ik dan ook tegen haar voor ze met geurende wortel er uit getrokken wordt.

Windhoek

DSC_0005-001

Na een dag van luieren volgt onvermijdelijk een werkdag. Rond de betonnen rioleringsbuis die op zijn kant staat en gevuld is met harken, schoppen en ander stelig tuingereedschap, hebben we klimop laten groeien. Een handige en nette oplossing, mag ik wel zeggen. Alleen blijft er wel snel allerlei troep in hangen. Dat heb ik eens lekker opgeruimd vandaag. En als vanzelf schuif je dan ook met je onkruidkruk over de rest van het pad en pluk je zo hier en daar wat weg. De olijfstekken kregen een zonniger plekje en Windhoek is weer opgeruimd. Morgen wacht Alloro op me. De laurier,. Die komt ook in aanmerking voor wat we maar opzomeren zijn gaan noemen.  DSC_0006-001