Schaatsen en wandelen

DSC_0002

DSC_0003-001

Zelf ben ik niet zo’n fanatieke kijker maar de man hier ter plaatse volgt de Olympische spelen op de voet. Zozeer zelfs dat hij niet meeliep met de polderwandeling vanmorgen want Sven moest worden gevolgd.  We waren maar met drie vrouwen, twee uit de wandelclub verblijven momenteel op Lanzarote. Enfin, we maakten ons kleine rondje en schoven na afloop gedrieën aan het ontbijt. De bloemen, die ik vorige week kreeg, plaats ik voor de vijf medaille winnaars die NL nu al telt. Naarmate zo’n toernooi vordert, word ik steeds enthousiaster. Donderdag vanaf twaalf uur rijdt Sven de 10 km. Grote kans dat ik dan samen met mijn ouders voor de tv zit.

Advertenties

Scheuren

dsc_0011

Kijk. Dit vind ik dan weer wel leuk. Het doet me meteen denken aan ándere technieken op de kleuterschool, namelijk creatief met papier, sitspapier. Een beetje scheuren en plakken dát kon ik dan weer wel. Je ziet hier twee figuurtjes die Cesar Manrique heeft gemaakt. Volgens mij in een gecombineerde techniek van plakken en tekenen al kan ik er niets over terugvinden. Ik zie er ons zelf wel in, als we in de tuin werken. Dus kocht ik deze kaarten op Lanzarote en inderdaad die Manrique wordt door mij nogal eens genoemd de laatste tijd. Je kunt maar onder de indruk zijn, hè.

Jeugdtrauma

dsc_0149

Bij het zien van moderne kunst zal ik niet snel roepen dat een kind van drie het ook kan. Maar bij deze wandversiering in onze hotelkamer in Lanzarote drong de herinnering zich aan me op hoe ik als kleuter op school met enige regelmaat achter een schildersezel werd gezet. Blanco papier erop, rijtje geopende verfpotten er onder en klaar voor de creatieve expressie. Nou, ik kon er niets van en het is met tekenen ook nooit wat met me geworden, helaas. Het zwarte vlak links onder is van de iets te grote flatscreen tv. Het was een prima hotelletje, maar dit hoekje kon me niet echt bekoren. Behalve dan dat het kleurrijk is.

Trui

p1210678

‘Jeroen Krabbé heeft een interessant tv-programma gemaakt over het leven en werk van Picasso. Ik kan het je aanraden’, zei mijn 94 jarige moeder vorige week tegen me. Dus keek ik via uitzending gemist naar aflevering 1 en inderdaad: een aanrader. Heerlijk toch zo’n moeder? Deze vrolijke trui kocht ik in Lanzarote en doet me aan Picasso denken. Maar ook aan de kunstenaar Cesar Manrique aan wie ik mijn hart verloor op dat Canarische eiland. Enfin, vanavond deel 2 van Krabbé zoekt Picasso. NPO2 om 20.25 uur. Ga gerust kijken, vindt mijn moeder leuk.

Ansichtkaarten

img_20170123_113931

Met kamelen en ezels werd tot in de veertiger jaren het land bewerkt en het vervoer geregeld. Nog steeds kun je op Lanzarote een kamelentocht maken. Er was een leuke expositie die de geschiedenis van de ansichtkaart behandelde waaraan de historie van dit eiland en die van de toeristen industrie  gekoppeld waren. Vanaf eind vijftiger jaren kwamen hier steeds meer bezoekers.

Of het een beetje overkomt, weet ik niet maar hier zien we een markt waar uien verhandeld worden. Het is op de plek die ik van de week liet zien, met de muziek tent op de achtergrond. Wat zal het er anders geroken hebben!img_20170123_113431

Ook het beeld van de ophaalbrug kwam al voorbij op mijn blog. Maar toen zonder kamelen.img_20170123_113323

Aan het eind kregen we een ansichtkaart mee en werden aangemoedigd deze te versturen. Want, zo stond er, het is een mooi moment ons te herinneren aan het handschrift wat we hebben. Dat is niet aan dovemansoren gezegd. De kaarten zijn verzonden en wij zijn bijna weer weg hier.

img_20170123_164514

Teguise

img_20170125_132316

Wat ons in Lanzarote opvalt: de wegen zijn perfect, nergens een kuil te bekennen. De automobilisten stoppen bij zebra’s zelfs voor je aanstalten maakt tot oversteken. De wc op onze hotelkamer is op kabouter hoogte. De wijnbouw gaat hier compleet anders dan elders op de wereld, helaas heb ik er geen foto van. Er is een IKEA vestiging op dit eiland. De bevolking is enorm aardig en attent. Voor alstublieft en dankjewel gebruikt men hier hetzelfde woord, gracias. Alle buschauffeurs zijn vrouwen. Maar dan nu over Teguise, de voormalige hoofdstad van dit eiland waar we vandaag geweest zijn.img_20170125_131151

Een prachtig stadje in het binnenland. Overal op de achtergrond zie je vulkanische bergen. De bodem bestaat uit lava, de dauw die door de wind wordt aangevoerd is in feite de enige beregening voor de vegetatie. Het heeft dit jaar wel geregend, dus ziet het land tamelijk groen. De vijf jaren hiervoor viel er geen druppel. We wandelden wat door de schilderachtige straatjes en kwamen tot onze verrassing in de gemeentelijke bibliotheek terecht. Hoe fraai wil je het hebben?

img_20170125_125349img_20170125_125451

Van dit soort ‘ ontdekkingen’ worden we alle twee heel blij. Duizend keer leuker dan de geijkte paden ( en foto’s).

Bij Carmen

img_20170124_131121Gisteren vond ik Lanzarote nog behoorlijk puur. Vandaag pakten we de bus en gingen we naar Puerto del Carmen. Nou, daar kun je goed zien dat het toerisme de belangrijkste bron van inkomsten is. Lange lintbebouwing langs de kust. Winkels en restaurants in overvloed. Naar ons idee het meest bevolkt met overwinteraars van Britse origine. Toch vonden we een rustig terras aan zee waar we een smoothie bestelden en later een lunch salade. Bovendien stelden we vast dat we blij zijn voor Arrecife te hebben gekozen als uitvalsbasis. Tevredenheid alom. Het enige waar je je op een vakantie als deze druk om maakt is de vraag ‘ waar zullen we vanavond gaan eten?’ En zelfs daar zijn we nu al uit.