Ondersteboven

De jaarlijkse beeldententoonstelling op het Haagse Voorhout is na twee jaar nieuw leven ingeblazen. Echt iets om in deze Nederlandse periode eens te bekijken, vonden we. Toen onze vrienden met wie we vandaag een afspraak hadden, vroegen wat te gaan doen, was de keuze niet moeilijk. We ontmoetten elkaar voor de Koninklijke Schouwburg. Het regende lichtjes, daar hadden niet alleen wij maar ook de decorateurs rekening mee gehouden. Eerst nog een stukje over de antiekmarkt en dan linksaf het Lange Voorhout op.

Het gebodene kon ons niet ál te hevig imponeren, maar het werd droog, de zon kwam zelfs door en we waren met goede vrienden in mijn geboortestad op mijn absoluut favoriete plein. Dan doen die beelden er eigenlijk niet eens zoveel toe.

Dit beeld sprak me wel aan. Hier worstelt een mens met Covid, het heet Challenge for balance van Aris de Bakker. Het blijft nog even balanceren met z’n allen, maar we krijgen het virus er onder. Hoe dan ook.

Korte en Lange Voorhout

Een uitnodigend herfsttapijt met een paar terrasstoelen. Maar dan die heater! Wat een flauwekul. Of je trekt een dikke jas aan, of je gaat binnen zitten. Maar op dat fraaie Korte Voorhout ga je de lucht toch niet verwarmen?

Deze krijgt wel mijn goedkeuring. Flaneur was het pseudoniem van Eduard Elias die jarenlang in het dagblad Het Vaderland schreef. Aan zijn standbeeldige hand is een gevonden voorwerp gehangen, een lief maar tamelijk nutteloos gebaar.

Hier kijken we naar het Lange Voorhout. In gedachten kun je de Gouden Koets er in projecteren. Veel meer dan het Binnenhof of de Kneuterdijk, is het Voorhout mijn absoluut favoriete Haagse plek. Begrijpelijk toch?

Mannen op maandag

DSC_0044

Op het schelpenpad aan het Lange Voorhout zit de kunstenaar er enigszins mismoedig bij. Er is weinig belangstelling voor zijn schilderijtjes. De houding van de potentiële klant doet ook niet vermoeden dat deze zo zijn portemonnee zal trekken. Zelfs het obligate gesprekje wil niet vlotten. ‘Aardig gedaan’ zegt de man links. ‘Dank u’ antwoord de schilder. Tot een aanschaf komt het niet. De één slentert weg, de ander schenkt zich een bakkie lauwe koffie in.

Cisca is weer in Servië na een koud bezoekje aan Nederland. Je leest het onder het kopje op dit blog.