Het voorgerecht

P1190762Om van een druk gezellig leven naar een rustig gezellig leven over te schakelen, moeten we zo’n zeven uur överbruggen. Dat deden we gisteren toen we van NL naar Italië reisden. Zaterdagavond waren gasten in Caldese aangekomen. Vaste gasten met wie we inmiddels bevriend zijn. Hoe leuk is het dan om in onze eigen tuin getrakteerd te worden op een drankje en later verwend te worden met een heerlijk etentje. Da’s héél plezierig en gezellig bovendien. We lieten het ons goed smaken en doken bijtijds ons mandje in. Om vervolgens vandaag in kalm tempo la dolce vita weer op te pakken. Die kalmte is noodzakelijk om weer even te wennen aan temperaturen die boven de dertig graden zijn.

Onder de pergola

De afwisseling van weken met z’n tweetjes op de berg wonen en het hebben van gasten maakt het leven hier extra aangenaam. Afgezien van dochter Fleur met haar gezin waren zowel gisteren als vandaag ‘aanwaaiers’ in Caldese. Gisteren maakte ik wat smakelijke salades en twee ovenschotels die in buffetvorm gepresenteerd werden. Vandaag was er een pranzo onder de pergola. Ik wil niet al te zelfgenoegzaam klinken maar dit benadert La Dolce Vita heel behoorlijk. Ja, ja uiteindelijk was de tafel gezellig bevolkt maar uit principe zie je op dit blog vrijwel nooit etende mensen. Gedekte tafel lijkt me sfeervol genoeg.