Het meisje komt nooit alleen

dsc_0083

Vrijdagavond kreeg ik uit onverwachte hoek een Meisje met de parel. Ze is holografich gedrukt en bij bewegen van het plaatje draait haar hoofd een beetje. Het laat zich nauwelijks fotograferen. Zeker niet nu ze al vastgeplakt aan de muur hangt in mijn mini-collectie. Maar te leuk om niet te laten zien en Gitty nogmaals te bedanken.

d4e22acfd41b7065107b00e493a4be110b249faa_2200

En toen kreeg ik zondag deze afbeelding doorgestuurd door mede of ex-blogster Sietske uit Libanon. Ik moet mijn knopen maar niet wegdoen, schreef ze erbij. Helaas ben ik absoluut niet in staat dit soort kunst te maken, Jane Perkins wel (klik). Fascinerend hè?.

Advertenties

Tussen kunst en kitsch

20180506_105537 (2)

Het gebouw van de strandwacht in Hoek van Holland heeft nogal wat de lijden van de elementen. Voor mij wordt het daardoor alleen maar mooier, de schoonheid van het imperfecte. Wabi sabi. Binnenin het houten bouwsel zijn strandvondsten te bewonderen. Om die te zien moest ik met mijn neus tegen het raam want de strandwachten zijn nog niet aan het werk en dus is het gebouw gesloten.

20180506_105543

Gelukkig was ik toch in staat de bovenste twee foto’s te maken. Jullie raden het al. Ik zette gewoon de raamkozijnen op de kiek. En hieronder de realiteit van de avond ervoor. Altijd een tikkie kitsch zo’n zonsondergang. P1230186

Canal art 2017

DSC_0035

DSC_0039

DSC_0040

Voor het tweede achtereenvolgende jaar drijft er kunst in de grachten van de Voldersgracht, Vrouwjuttenland en Dertienhuizen. Dat is een aardig initiatief al ben ik eerlijk gezegd niet erg onder de indruk van wat er drijft. Het vaasachtige bouwsel op de eerste foto deed mij denken aan werk van Theo Jansen maar kan niet van hem zijn want hij maakt alleen maar beesten. Een stukje verderop alweer een constructie van pvc-buis nu ook met petflessen eronder. Op internet lees ik dat het geïnspireerd is op het werk van Jansen. De maker heet Marc Borger en noemt zijn creatie Animalus Canalus. En nou hoop ik maar dat Theo hiervan op de hoogte is.

Beelden aan zee

dsc_0007

‘Dan laat ik je ook even zien in welke ruimte ik wel zou willen wonen’, zei mijn zus. Ze troonde me mee naar een zaal met ramen tot aan de vloer en dit uitzicht. Dat er tussen het duin en zee nog de drukke Scheveningse boulevard ligt, is moeilijk voorstelbaar maar echt waar. We bezochten samen een tentoonstelling met keramiek en een enkel beeld van Picasso.

Op mijn beurt kon ik haar vertellen dat ik in het voorjaar in Malaga nog Picasso’s geboortehuis heb bezocht. Waarmee we ongemerkt maar ook onvermijdelijk bij een van onze favoriete onderwerpen waren beland. Het gaat bij ons al snel over huizen, meubels, muurverf en kringloopvondsten. En dat allemaal terwijl we die fraaie kunstweken van Picasso liepen te bekijken.

Minibieb, kruiden en kunst

In groot contrast met ons Italiaanse leven, is ons wonen hier in een Delfts appartementencomplex. Dáár heerst stilte op de berg en horen we alleen natuur. Hier vol met stadse geluiden en een hoop reuring. Op de berg zijn we tamelijk zelfvoorzienend bezig en hier plukken we de vruchten van het collectief. Kijk maar mee.

P1210062

Anderhalf jaar geleden ben ik er aarzelend mee gestart, inmiddels wordt er goed gebruik van gemaakt. De minibieb.

P1210040

Sinds kort kan ik ook hier de tuin inlopen om kruiden te knippen. De potten stonden eerder gevuld met andere planten, in de centrale hal. Wegens te fris en te donker was dat geen succes. Wat een goed idee is dit en wat ben ik er blij mee.

P1210068

Buren in een kunstcommissie zorgen voor wisselend werk aan de muur van de hal. Dat veraangenaamt de leefomgeving. Er hangt een uitnodiging voor een nazomerborrel in de gemeenschappelijke tuin. Dát zijn de dingen die het wonen in een monumentaal pand in de binnenstad extra aantrekkelijk maken.

Grachten kunst

Onder het motto Canal Art drijft er kunst in het Delftse grachtenwater. Laten we het er maar op houden dat de Engelse benaming speciaal voor de toeristen is bedoeld, al is er alleen een Nederlandstalige folder beschikbaar.

DSC_0008

DSC_0014

DSC_0018

DSC_0019

DSC_0013

DSC_0026

‘Door de disciplines water/drijven ontstaan uitingen die verrassend, vernieuwend en bijzonder genoemd kunnen worden voor zowel de kunstenaars als voor de bezoekers. Canal Art biedt de creatieve mens nieuwe mogelijkheden om te ontdekken’. Citaat uit de folder. Duh. Maar goed, aardig om te zien, nog tot 25 juni aan de Voldersgracht, Vrouwjuttenland en Dertienhuizen.

Actie

P1200188

‘Wat vind je van ons uitzicht?’ vroeg de vrouw die naast me op de bank geploft was bij spoor 2 in het nieuwe station van Delft. Ze had zojuist haar trein gemist en dat had ik zien gebeuren. Dat schept een band en we raakten in gesprek. ‘Het ziet er niet uit’, antwoordde ik.  ‘Dit kan toch niet de bedoeling van de architect zijn? Ik voel een actiegroepje opkomen’, voegde ik eraan toe. ‘Ja’, zei ze ‘en we hebben al twee leden!’  Of het nou door de penibele financiële positie van Delft komt, weet ik niet. Maar feit is dat kunstenaars hier wel wat fraais kunnen verrichten. Op de sites van de gemeente en van Francine Houben, de architect, ben ik geen plannen tegengekomen hieromtrent. Dus: kom op Gemeente Delft. Schrijf een wedstrijd uit, ga op zoek naar sponsors en maak er wat moois van. Hef ik meteen de actiegroep weer op.