Vóór je het weet…

P1240563

Ken je dat? Dat je een kaart uit eigen collectie gaat opzoeken voor iemand met een nieuw huis en dat je binnen de kortste keren een tafel vol met zooi hebt? Omdat het toch ongezellig weer is en ik vandaag toevallig helemaal geen afspraken heb, ben ik maar weer eens aan het ruimen geweest.

P1240564

Kaart en bijpassende enveloppen weer samengevoegd. Dan blijven er altijd kaarten zonder envelop over en andersom ook. Kunstkaarten, zoals deze hierboven van Kees Andrea mogen blijven, stomme kaarten gooi ik weg.

P1240565

Voor de kaart met het Gare d’Orsay in Parijs heb ik op korte termijn nog wel een bestemming. Zo verandert opruimen in voorpret.

Advertenties

Ede-Wageningen

 

P1240529   .

In Wageningen waar ik gisteren met familie uit Ede het arboretum bezocht, staat de heide al in bloei. Vanuit het naastgelegen Depot krijg je nogmaals een blik op deze wonderschone met beelden gevulde tuinen.

P1240549

En dan dat Depot, mensen! Gratis te bezoeken, dus ook zonder museumkaart. Vijf jaar geleden kwam ik er (klik) voor het eerst. Nu was ik weer net zo enthousiast als destijds. Aanraakbare kunst met het menselijk lichaam in de hoofdrol. Er zit een  restaurant bij met vegetarisch en veganistische gerechten, er is een goed gevulde museumwinkel en dat alles in een fraaie omgeving. En dan was ik ook nog eens in goed gezelschap.

P1240539

Spiegels

DSC_0062

Het is lastig te beschrijven wat je ondergaat als je het kunstwerk dat ik gisteren liet zien, binnenstapt. Het plafond is voorzien van gekleurde hergebruikte lampen. Maar het meest verrassende is dat de vloer en wanden allemaal spiegelen.

DSC_0061-001

Ik had het geluk dat ik er alleen was. Zo kon ik ongehinderd het effect op me laten inwerken. Wie goed kijkt ziet mij staan. De kunstenaar Song Dong is gefascineerd door alledaagse voorwerpen die hij in een nieuwe context plaatst. Een van de reageerders gisteren, Lies, wees me op een blog dat zij schreef in 2015 over de zelfde kunstenaar. Boeiende installaties maakt de man, daar kom ik nu wel achter.

Hergebruik

DSC_0058

Tot de vaste collectie in Museum Voorlinden hoort dit kunstwerk van de Chinese kunstenaar Song Dong. Alleen zijn naam al is pure poëzie. Deze installatie heet Through the Wall. Het is kleurrijk en van oude deuren en vensters gemaakt. Nou, dan ben ik meteen gecharmeerd, hoor.

DSC_0059

Veel van de collectie is belevingskunst die je moet ondergaan. De wijnboer was me zelfs even kwijt toen ik het kustwerk was binnen gestapt. Hij had weinig aanmoediging nodig om na mij ook de deur te openen. Morgen laat ik de binnenkant zien. DSC_0063

 

 

 

Afhaken

DSC_0015

Mijn haakperiode ga ik afsluiten. Ik begon met de blauwe die hebben jullie al voorbij zien komen als je mijn blog volgt. Daarna kocht ik een bol garen in aflopende rozetinten.  Tenslotte ging ik voor groen. Een echte haakfanaat lacht om dit eenvoudige gedoe, maar ik vind het heerlijk om te doen en kom momenteel weinig aan lezen toe.

P1240428

DSC_0014-001

Dit kunstwerk, genaamd Slalom, van Joana Vasconcelos  (klik) hangt in Museum Voorlinden. Zij maakt prachtige kunst. Dus verwerp ik het flauwe idee om mijn haaksels in elkaar te draperen en het Sjaalom te noemen. Ik ga weer eens een boek lezen.

Het meisje komt nooit alleen

dsc_0083

Vrijdagavond kreeg ik uit onverwachte hoek een Meisje met de parel. Ze is holografich gedrukt en bij bewegen van het plaatje draait haar hoofd een beetje. Het laat zich nauwelijks fotograferen. Zeker niet nu ze al vastgeplakt aan de muur hangt in mijn mini-collectie. Maar te leuk om niet te laten zien en Gitty nogmaals te bedanken.

d4e22acfd41b7065107b00e493a4be110b249faa_2200

En toen kreeg ik zondag deze afbeelding doorgestuurd door mede of ex-blogster Sietske uit Libanon. Ik moet mijn knopen maar niet wegdoen, schreef ze erbij. Helaas ben ik absoluut niet in staat dit soort kunst te maken, Jane Perkins wel (klik). Fascinerend hè?.

Tussen kunst en kitsch

20180506_105537 (2)

Het gebouw van de strandwacht in Hoek van Holland heeft nogal wat de lijden van de elementen. Voor mij wordt het daardoor alleen maar mooier, de schoonheid van het imperfecte. Wabi sabi. Binnenin het houten bouwsel zijn strandvondsten te bewonderen. Om die te zien moest ik met mijn neus tegen het raam want de strandwachten zijn nog niet aan het werk en dus is het gebouw gesloten.

20180506_105543

Gelukkig was ik toch in staat de bovenste twee foto’s te maken. Jullie raden het al. Ik zette gewoon de raamkozijnen op de kiek. En hieronder de realiteit van de avond ervoor. Altijd een tikkie kitsch zo’n zonsondergang. P1230186