Gewoon geluk

‘Zijn jullie thuis, want dan kom ik even wat brengen’. Een minuut later stond er een buurvrouw met een schaaltje zo juist gebakken koekjes voor de deur. ‘Nee, ik kom niet binnen, dit is gewoon voor jullie omdat ik toch aan het bakken was.’

Een hulp van mijn moeder was ziek, dus nam ik de honneurs waar en hielp haar vanmorgen even met een wasje opvouwen en nog wat kleine huishoudelijke klusjes. We aten samen de middagboterham. Ondertussen namen we de politiek door. ‘Poetin bluft maar een beetje’ aldus mijn moeder. ‘Of nou ja, dat hoop ik’. Buiten bij haar stonden narcissen te wiebelen in het laatste restje van storm Franklin. Koekjes, narcissen, mijn moeder. Ik heb een top dag.

Belofte

DSC_0007Mijn wens om af en toe een afspraak te maken met één kleinkind wordt vandaag ingevuld met en door Eva. Toen ik haar vroeg ‘wat zullen we dan woensdagmiddag gaan doen?’ riep ze meteen ‘koekjes bakken’. Thuis doet ze dat ook geregeld met haar moeder. Ze is er goed in dus dat belooft nog wat voor de toekomst. Het moment waarop mijn kinderen af en toe het roer in de keuken overnamen, vond ik geweldig. Dan heb ik nog twee tips: 1. Als je eens wat extra aandacht wil voor je blog, plaats dan vooral een foto van jezelf. Het aantal bezoekers en reacties is ongekend hoog. Waarvoor dank. Tip 2. Als je benieuwd bent naar hoe een weekje bij Cisca in Servië eruit ziet, klik haar dan aan via mijn zwarte- of menubalk.