Ongeloof

P1200093-001Een stenen buitentrap leidde naar vier portiekwoningen. Twee voordeuren waren vanaf de stoep te zien, de twee andere, aan de zijkanten, niet. Aan één van die onzichtbare deuren hing een kerstkrans. De mijne. Zelfgemaakt. In de kerstnacht meer dan dertig jaar geleden werd ie gestolen. Na onbegrip en boosheid haalde ik mijn schouders op en dacht al snel: hoe sneu kan iemand zijn als hij op die manier kerst gaat vieren. Dit voorval kwam in mijn herinnering terug toen ik vanmorgen ergens las dat alle kerstverlichting uit een voortuin door onverlaten bleek te zijn doorgeknipt. De bewoners hadden er voor gespáárd. Dan rest toch alleen boosheid en onbegrip en blijven je schouders op z’n plaats. De zwaan heeft met dit verhaal niets te maken. Ik kwam hem gisteren tegen in de gracht.