Lapjeskat

DSC_0004

Dertig jaar geleden vertelde een collega mij over een aanloopkat die ergens geplaatst moest worden. Lang verhaal kort: Minet deed haar intrede in ons gezin. Ik was niet erg huisdierachtig maar wij vonden het voor onze kinderen wenselijk om met een dier op te groeien. Wat hebben we veel plezier aan het beestje gehad. Ze is ongeveer veertien jaar geworden. Helaas bouwden we ook allemaal een allergie voor katten op dus zit een ander beestje er niet meer in. Maar zie ik ergens een lapjeskat, dan denk ik met veel genoegen terug aan ons Minetje. En aan collega Marion, die op jonge leeftijd tragisch om het leven kwam bij een verkeersongeluk.

Nep en noppes

DSC_0008Nog onder de indruk van het landschap dat we gisteren bezochten, keek ik vanmiddag tijdens de lunch om me heen en zag dit. En opnieuw dacht ik: wat een pracht land. Ik schrijf dit om te relativeren. We lopen namelijk wel te balen van de internetverbinding. Die doet het momenteel meer niet dan wel. Mooi land hoor, mooie heuvels maar een paar extra zenders zo hier en daar zou ons toch zeer aangenaam zijn. De kat is nep. Die jaagt spechten weg uit de luiken.

Cato de kat

Cato2

Sinds we teruggekeerd zijn op onze berg, komt deze blauwogige schoonheid ons dagelijks met een bezoek vereren. We noemen haar Cato want dat klinkt een beetje in de richting van gatto, het Italiaanse woord voor kat. Ze is erg bedreven in het vangen van muizen, we zagen haar een snoekduik maken en… beet. Ze moet ook wel want Cato voorziet in eigen onderhoud, denken we. Ze loopt elke dag hetzelfde parcours en laat zich door ons maar moeilijk afleiden. Wat zou ik het seizoen in Caldese graag eindigen met een spinnende kat op schoot. Of Cato dat ook wil, is maar zeer de vraag.