Kikker, kat en nog wat

Veel meer dan Delft en Leidschendam zie ik momenteel niet. In Leidschendam ben ik bij mijn moeder die deze dagen wat extra zorg kan gebruiken. Dan blijven er kleine wandelingetjes in Delft over en geen nieuw ontdekte stadsparken of rondjes wat verder uit de buurt maar gewoon dezelfde straatjes waar we vaker lopen. Toch is er genoeg te zien. Een kikker die een stapel stenen bewaakt bijvoorbeeld. Ik denk dat ze gezamenlijk uit een achtertuin komen die wordt opgeknapt.

Een kat in de vensterbank. Er zat ook nog een hond op de achtergrond maar die was niet erg bereidwillig om te poseren. En dan nog dit vreemde beest, onderdeel van een expositie. Het lijkt of het dier uit breisels is gemaakt. Zodra de mogelijkheid zich voordoet ga ik er eens naar binnen. Dat kan mooi op mijn tochtje naar de saladebar die ik gisteren liet zien. Ik krijg het nog druk.

Terugkeer van het licht

De kaart die ik elk jaar maak, laat altijd twee vogeltjes zien. Het is een beetje mijn beeldmerk geworden. De mensen die geen kaart ontvingen moeten het dus met dit digitale exemplaar doen maar mijn wens voor iedereen is daarom niet minder welgemeend. Laten we vandaag de terugkeer van het licht vieren. Op deze mooie datum 21.12.21 schijnt de zon volop en dat voelt hoopvol. Ik wens iedereen fijne dagen toe waarin we zo optimaal mogelijk als de omstandigheden het toelaten, de tijd gebruiken voor vriendschap, liefde, en warmte.

Mijn kaart is onderdeel van een foto die ik maakte van dit rolluik. De zwarte kat heeft eigenlijk het nakijken. Ik had zelfs de hele voorstelling op mijn kaart kunnen plaatsen, lekker symbolisch.

Opmerkelijk

Een beetje luguber is het wel, die halve lijven. Zeker de liggende exemplaren die door de wind omgeblazen waren, doen naar aan. Als ik standhouder was van deze broekenkraam, zou ik er absoluut voor zorgen dat ze met beide benen op de grond blijven staan.

Een ander opmerkelijk tafereel zag ik in deze nis. Onbegrijpelijk om zo je masker weg te leggen want wie pakt dit weer op om het daadwerkelijk weg te gooien? Gelukkig zag ik vlakbij dit beschilderde rolluik. De verlangende houding van de kat en de twee vogels die dicht tegen elkaar aanzittend één front vormen, geven mij het gevoel dat rottigheid weliswaar op de loer ligt maar door samenwerking overwonnen kan worden.

Dieren en beelden

Theo van der Nahmer

In het Westbroekpark staan beelden verspreid, die alle door Nederlandse kunstenaars uit de twintigste eeuw zijn gemaakt. In een dergelijke parkachtige omgeving komen ze heel fraai tot z’n recht. Gelukkig zijn het geen aanstootgevende beelden in actuele zin en waar nu bijna een beeldenstorm om plaatsvindt. Zittende Vrouw en Twee Vrouwen met Parasol zijn de eenvoudige namen. De zittende vrouw heeft een levende vogel op haar hoofd, al is dat maar moeilijk te zien. De dames onder de parasol hebben een hondje op schoot maar dat dat van steen is, lijkt me wel duidelijk.

Bram Roth
Johan Keller

Even verder in het park kwamen we de Gelaarsde Kat tegen in brons. Bovendien werd mijn aandacht getrokken door een aandoenlijk bordje bij een sparachtige boom. Hier wordt Hennie Lindeman geëerd die naar mijn idee een Lindeboom had horen te krijgen.

Lapjeskat

DSC_0004

Dertig jaar geleden vertelde een collega mij over een aanloopkat die ergens geplaatst moest worden. Lang verhaal kort: Minet deed haar intrede in ons gezin. Ik was niet erg huisdierachtig maar wij vonden het voor onze kinderen wenselijk om met een dier op te groeien. Wat hebben we veel plezier aan het beestje gehad. Ze is ongeveer veertien jaar geworden. Helaas bouwden we ook allemaal een allergie voor katten op dus zit een ander beestje er niet meer in. Maar zie ik ergens een lapjeskat, dan denk ik met veel genoegen terug aan ons Minetje. En aan collega Marion, die op jonge leeftijd tragisch om het leven kwam bij een verkeersongeluk.

Nep en noppes

DSC_0008Nog onder de indruk van het landschap dat we gisteren bezochten, keek ik vanmiddag tijdens de lunch om me heen en zag dit. En opnieuw dacht ik: wat een pracht land. Ik schrijf dit om te relativeren. We lopen namelijk wel te balen van de internetverbinding. Die doet het momenteel meer niet dan wel. Mooi land hoor, mooie heuvels maar een paar extra zenders zo hier en daar zou ons toch zeer aangenaam zijn. De kat is nep. Die jaagt spechten weg uit de luiken.

Cato de kat

Cato2

Sinds we teruggekeerd zijn op onze berg, komt deze blauwogige schoonheid ons dagelijks met een bezoek vereren. We noemen haar Cato want dat klinkt een beetje in de richting van gatto, het Italiaanse woord voor kat. Ze is erg bedreven in het vangen van muizen, we zagen haar een snoekduik maken en… beet. Ze moet ook wel want Cato voorziet in eigen onderhoud, denken we. Ze loopt elke dag hetzelfde parcours en laat zich door ons maar moeilijk afleiden. Wat zou ik het seizoen in Caldese graag eindigen met een spinnende kat op schoot. Of Cato dat ook wil, is maar zeer de vraag.