Behoorlijk warm

Naar de kust of naar een meer? Dat was gisteren de vraag toen een afspraak verviel en we onszelf een soort vakantiedag hadden beloofd. Het werd het Trasimenomeer waar we kampeerherinneringen ophalen, vaste adresjes hebben voor de lekkerste vis en ook een goede ijssalon weten.

Er gaan veerboten naar de drie eilandjes in het meer. Heel leuk om te doen, maar dat doen we nog wel eens met de kleinkinderen. Wij hielden het bij een smakelijk vismaaltje in dit vrolijk gekleurde restaurant, wat geslenter onder de pijnbomen van een boulevard en een ijsje toe. Lekker daggie.

Nooit meer kamperen

dsc_0014

De opgeruimde kelderberging had nog één slag te gaan. De doos met kampeerspullen stond onaangeroerd. We gaan nooit meer gaan kamperen. Zeker niet meer op de manier zoals we dat jarenlang hebben gedaan. Dat was in een eenvoudige tent met een nog eenvoudiger keukenuitrusting. Dus kon de thermosfles met koffiefilter, een pannenset en een butagas éénpitter weg. Ik moest lachen om mijn eigen zorgzaamheid destijds. In een klein plat koffertje, dat ook diende als een soort knietafeltje om mijn vakantiedagboekjes te schrijven, vond ik onder meer de checklist, een opvouwbare barbecue, hand-en theedoek, pleisters, luchtbedreparatiemateriaal, een handig boekje en een herinnering aan de laatste camping. Het moet in 2003 geweest zijn. Google translate bestond nog niet, we gingen nooit op zoek naar een internetpunt maar vonden wel een huis in de heuvels bij Gubbio. De rest is geschiedenis. dsc_0018

dsc_0015