Stapelen maar…

Een lief verhaal in wrede tijden, noemt Annejet van der Zijl haar boek(je) Leon en Juliette. Het is het boekenweekgeschenk en ligt het bovenop de stapel te lezen boeken hier in huis. Nou ben ik sowieso een liefhebber van haar genre en manier van schrijven en ook dit maal stelt ze zeker niet teleur. Ik ben er vandaag in begonnen en zal het straks uitlezen. De onderste twee boeken waren mij aanbevolen en kon ik gisteren lenen bij mijn zus. Het boek van Arjan Dwarshuis is van de wijnboer, in het echte leven ook wel Adrie genaamd. Arjan signeerde dit boek want de twee kennen elkaar persoonlijk. Over het boek Jacques van Marken kom ik morgen nog te spreken. Farao aan de Vliet is ook geleend en las ik al, het wacht nog op de wijnboer. Ik vond het mooi, degene die het me uitleende niet. Smaken verschillen, hè? Maar genoeg geblogd voor nu. De ontroerende liefdesgeschiedenis tussen de Nederlandse Leon en de Amerikaanse Juliette ligt op me te wachten.

Boek

dsc_0010-002

‘Een schitterende oosterse vertelling over Europa’, staat er op de achterflap. En dat klopt. Het is  een fascinerend verhaal over een Perzische sjah die, nog vóór de Russische Revolutie op reis gaat door veel Europese landen en de diverse hoven bezoekt. Met een groot gevolg trekt hij over dit voor hem onbekende continent. De verschillen tussen de oosterse en westerse culturen worden prachtig beschreven en de parallellen tussen toen en nu liggen voor het oprapen. Soms zelfs iets te opzichtig als je het mij vraagt. Evengoed een prachtig en leerzaam boek als je van de schrijfstijl van Kader Abdolah houdt. Ik las het in één ruk uit.