IJzerenheinig

DSC_0012-001

DSC_0017-001

DSC_0019-001DSC_0002-003

Het was er eindelijk van gekomen een pot radiatorlak te kopen. Daarmee heb ik vanmorgen de aluminiumkleurige schoorsteenpijp op de kachel zwart geverfd. Nu zou de kachel zelf nog wel een poetsbeurt kunnen gebruiken maar of het daar snel van komt, is de vraag. Het ijzerbeslag dat gisteren van de oude luiken is afgehaald, ligt bij elkaar verzameld. Ik ga op zoek naar iemand in mijn omgeving die kan lassen, want ik heb een leuk kunstwerk in gedachten. Een stapel tuinstoelen ligt klaar om naar de schuur getransporteerd te worden en het oude olievat zakt door zijn hoeven. We verbranden er brem-afval in en zijn op zoek naar een nieuwe. Maar dan wel een ouwe.

Monumentendag

DSC_0039

Als er op de waterput 1735 staat, dan kun je wel spreken van een klein monument. DSC_0036

Deze oude schouw is fraai betegeld. Eigenlijk jammer dat er een gaskachel staat en zonder de pioenrozen in de kolenkit had ik het mooier gevonden. Maar feit was wel, dat we in een monumentale boerderij logeerden vorige week.

DSC_0038

En nu vandaag, op de Nederlandse Open Monumentendag, laat ik met graagte nog even dit fraais zien. Iedereen in NL gaat toch vandaag of morgen wel op bezoek in één van de meer dan 4000 opgestelde historische gebouwen? Klik hier voor meer informatie. Mijn Australische zwager kreeg in elk geval geen genoeg van al dit historische erfgoed.

DSC_0038

 

Lappenmand

DSC_0003

Mijn handwerkjuf op de middelbare school was juffrouw Visser. Ze ‘ging’ met de leraar Engels, meneer Sormani. Hij kwam haar wel eens in zijn tussenuur een kopje thee brengen in plaats van de conciërge. Dat gaf een hoop gegiebel bij ons meisjes van twaalf, dertien jaar. Deze lap trok ik een tijd geleden uit een stapel bij de kringloop. We hadden via Marktplaats een kachel gekocht en ik had een soort deken nodig om de auto tijdens het transport te beschermen. Vorige week speelden er twee meisjes op, toen ze op het gras met Play Mobiel aan de gang gingen. Later die week sloeg onze schoondochter die lap om toen het ’s avonds buiten frisser werd. De rafels hingen eraan. Ik had nog een bolletje haakkatoen liggen en wist nog hoe ik moest festonneren. Dankzij juffrouw Visser die later mevrouw Sormani werd.

DSC_0001