San Quirico d’Orcia

We hadden deze plaats nooit als uitvalsbasis voor ons kleine toertje door Toscane gekozen als we hier niet jaren geleden al eens terecht waren gekomen. Maar hoe ook al weer en wanneer? Het bleek in 1997 te zijn geweest toen we een huis huurden in Deruta en in de week voorafgaand wat rondtrokken. We wilden destijds in Siena overnachten maar hebben de stad toen vanwege de grote drukte links laten liggen. Bij toeval vonden we in dit charmante plaatsje een kamer, gelegen boven de plaatselijke bar. We keken uit op dit plein waar ’s avonds de plaatselijke bevolking hun ‘quatro passi‘ deed en de ouderen op de stenen bankjes tegen de stadsmuur zaten. Het waren mede die momenten waarin onze liefde voor Italië ontstond. Kijk dit is de albergo waar we in ’97 verbleven. Ziet er van buiten niet geweldig uit maar het was er prima om te slapen en ’s morgens het ontbijt in de bar.

Het hotel waar we dit keer zaten was van een andere orde, behoorlijk fantastisch vonden we. Misschien wijd ik er nog een blogje aan, misschien ook niet. Hoe we er achter kwamen dat we nou juist in ’97 hier al eerder waren, is wellicht leuk om nog eens te vertellen maar voor vandaag ben ik ruimschoots door mijn limiet van woorden heen.

In Zuid Duitsland

Na een lange autorit van duizend kilometer met één uur oponthoud bij de Gotthardtunnel is het echt fijn als je weet dat er een uitstekend hotel op je wacht. Riegeler Hof is er zo een. Ooit bij toeval terecht gekomen en sinds een paar jaar ons baken op de terugweg. Op de heenweg dit jaar ook trouwens maar dat kwam omdat we niet in de buurt van Milaan wilden overnachten.

Het heeft een uitstekend restaurant. Aan tafel komt eerst iemand langs met een pompje handdesinfectie vóór je de menukaart krijgt. De bediening draagt de hele tijd maskers, de gasten doen ze af aan tafel. We zaten in de met bloeiende planten aangelegde binnenplaats die met parasols en luifels schaduwrijk was gemaakt. Ook het ontbijt gisterochtend was overvloedig en zeer smakelijk. De kamers zijn misschien een tikje gedateerd maar schoon en goed verzorgd. Op deze manier wordt overnachten een klein feestje met een enorm vakantiegevoel.

Ontbijt in een museum

De foto had beter gekund maar mijn bedoeling komt wel over, hoop ik. We kijken hier de ontbijtzaal in van het hotel in Brindisi. Mijn blog over een verrassende ontmoeting daar houden we tegoed, er moeten linkjes in die ik op mijn mobiel niet voor elkaar krijg. Goed, terug naar het hotel waar we vorig weekend verbleven.Door alles in wit- en crème tinten te houden, inclusief de tafelkleden, komt de kunst mooi uit.

Ongesigneerd werk maar wij vonden deze twee schilderijen fantastisch.

Vannacht sliepen we hier. Een echt Duits ingericht hotel. Van een andere orde dus maar ook apart. De eetzaal waar we vanmorgen ontbeten had beslist iets museaals. Morgenochtend ontbijten we in Delft, gewoon weer thuis.

De reis met Jos en Maarten

Of het nou kwam omdat de Gothardpas gesloten was of dat er een lang Paasweekend aankomt, feit is dat we gisteren in Zwitserland bijna twee uur in files hebben gestaan. Dus zochten we na dertien uur autorijden én stilstaan in Noord Italië een hotel terwijl we meestal pas na Milaan overnachten. Het was eenvoudig en goedkoop met twee straten verder een goede Osteria waar we heerlijk aten.

Vandaag was het in Italië al niet veel beter. Dan ga je al snel uit verveling dit soort foto’s maken. Hoewel. Vervelen was niet aan de orde. We luisterden naar de podcast over het verzetsverleden van tante Jos en volgden op CD een hoorcollege van Maarten van Rossem over de USA. Over beide valt heel veel te vertellen. Ik volsta even met twee links. Want ik moet ook kwijt dat we goed zijn aangekomen, het huis in orde aan troffen, in het zonnetje thee dronken en verder ons suf hebben gesjouwd om alles uit te laden en een plekje te geven.

Vuurwerk

P1230537

De eerste acht jaar van mijn leven, woonde ik op Scheveningen. In de zomervakantie mochten we soms naar het vuurwerk. Eerst een paar uur naar bed en dan aan de hand van mijn ouders in het donker naar de boulevard. Sprookjesachtig voor een kind. Op het balkon van het Kurhaus stonden vaak mooi geklede mensen ook te genieten. Nóóit gedacht dat ik er jaren later zelf in avondkleding tijdens een groot feest zou staan kijken. Dat kleine meisje en die vrouw van toen, liggen al weer lang achter me. Maar het zijn heerlijke onuitwisbare herinneringen.

Voor info over het vuurwerkfestival 2018 klik hier.

Op weg

P1220405

Het ziet er een beetje uit als een snapshot van een paparazzo. Dat komt denk ik, omdat ik inzoomde en zij er zelf geen erg in hadden gefotografeerd te worden. Hoe dan ook, de vakantievierders zijn vertrokken.  In drie etappes rijden ze op huis aan, onderweg zijn nog twee hotelovernachtingen geboekt. Dat maakt zo’n grote autorit overzichtelijk en ontspannen.

P1220477

Gisteravond zagen we nog een mooie maansverduistering, we beleefden met elkaar de hittegolf Lucifer en het zwembad is nog nooit zó intensief gebruikt als de laatste weken. Er werd in gewóónd. Het was opnieuw heel gezellig in de herberg van Caldese. Nu gaan we weer eens ervaren hoe de stilte klinkt.

Dat staat er gekleurd op (1)

DSC_0011-003

Je komt hier huizen en gebouwen tegen in de meest fantastische kleuren. Neem nou deze. Ik zag dit huis in Casa Castalda, een plaats waar we vrienden hebben wonen. Dak en muren in het dezelfde kleurschema. En, o heerlijk detail, de parasol op het balkon ook nog in dezelfde tint.

DSC_0005-002

En wat dacht je van dit hotel? Is dat hemelsblauw of niet? Het is Hotel Blu Marina in Fano. Het is niet mooi en ook niet lelijk maar van een goed doorgevoerde kleur kan ik heel vrolijk worden. Nu ga ik op zoek naar een zacht groen en eigeel huis. Wordt vervolgd.

Maastricht

p1210615

Samen met dochter Fleur was ik twee dagen in Maastricht. Op mijn lijstje met favoriete steden scoort deze stad hoog. De stad is authentiek en bezorgt mij altijd weer een vakantiegevoel. Het was een minivakantie met veel tijd en aandacht voor winkelen. Ook ontmoetten we blogvolgster Marga die ons uitnodigde in de Tapijnkazerne waar we thee dronken met elkaar .

p1210616

Enorm leuk om elkaar te leren kennen. En de omgeving van dit restaurant bij de stadswallen was ook al zo fantastisch. Kijk maar hoe Fleur er bij staat. Zelf poseerde ik vanmorgen nog even in ons hotel. Daar stond een fraaie Vespa. Als ik daar nou op door Maastricht had getuft, was ik nu wat minder versleten geweest.

p1210627-001

 

Pinkeltje Hotel

dsc_0035

Als ik het Doelenplein passeer, kom ik langs hotel de Plataan. Eén van de Groenste Hotels van Nederland. Afvalscheiding, waterbesparing, kippen voor de eieren en een bijenvolk dat het hotel van eigen honing voorziet, maken onder meer dat het hotel deze onderscheiding verdient. De kamers zijn onderling verschillend en allemaal beschilderd. Dat maakt het tot een heel speciale overnachtingsplek in Delft. Begin van de week heb ik, toen de zon nog scheen, het kabouterhotel op de foto gezet. Dit minihotel staat onder de grote plataan voor de deur. Sommige hoteliers wekken sprookjes tot leven. Mooi hè?