Buiten de bebouwde kom

Het was krabben aan de autoruiten toen we vanmorgen op pad gingen. De beschaduwde stukken in de Delftse Hout hadden een prachtig berijpt laagje. Maar dat duurde niet lang, de zon deed al snel zijn stralende werk.

Vrijdag en zaterdag waren we in het oosten van het land en het viel me ogenblikkelijk op dat daar zoveel meer ruimte is dan in onze drukke Randstad met al zijn bebouwing. Horizonnen kunnen zien geeft lucht en de zon maakt alles mooier. Toen ik wat horizonfoto’s maakte in Delft en van genoegen het mos op een muurtje begon te aaien, vond ik dat de zondag weer eens uitstekend was begonnen. Dan laat ik het afschuwelijke wereldnieuws natuurlijk wel buiten beschouwing.

De roep van de rollende branding

In een week die bol staat van de afspraken is het me tóch gelukt een ochtend over het strand te wandelen. En het was niet eens mijn eigen idee. Maar wel een voorstel waarop ik direct ja zei.

Wie, zoals ik, aan de kust geboren is, zal er altijd weer naar terugkeren. Nergens kom je zo lekker uitgewaaid en opgefrist van thuis als na een strandwandeling.

De horizon, een binnenmeer, de wind en de branding; ik heb er letterlijk met volle teugen van genoten. En mijn wandelgenoot ook.

Titel uit Zeekoorts van J. Slauerhoff

Vorstelijk

P1200301

Terwijl er een lint van in felle kleuren gestoken sporters aan mijn horizon verschijnt, loop ik mijn eigen kalme wandeling. Enig tempo zit er voor mij niet in maar aan mijn oren mankeer ik niets. En dus hoor ik de vogels zingen en zing ik met ze mee. Ook verder verloopt de dag zoals gedroomd. Ik schuif een makkelijke stoel naar een zonnige hoek in de kamer en lees. En lees. Verbaas me over de wreedheid van het lot in sommige levens. Verheug me over de veerkracht van de Amerikaanse Prinses. En geniet van de schrijfstijl van Annejet.

P1200305

P1200322