Italiaanse zomer beelden

DSC_0052

Vorig jaar kwam ik deze ouderwetse hooischelven tegen in de buurt van Citerna.  Ze zijn te mooi om niet alsnog te laten zien; veel mooier dan de moderne machinaal gerolde hooibalen die inmiddels overal op het land liggen.

DSC_0005-003

Gisteravond plukte de wijnboer deze abrikozen uit onze eigen boomgaard. Ik fotografeerde ze in de avondzon. Inmiddels zijn ze opgegeten, zoals dat gaat met rijp fruit.

P1220268

Tijdens ons marktbezoek vanmorgen was dit het uitzicht toen we koffie dronken. Zo blauw zie je ze zelden. Ik zou mijn rode Vespa, zo ik die had, met liefde omruilen voor dit exemplaar.

Zelfde mens, zelfde plek…andere maand

P1190792Voor de tweede maal dit seizoen liggen er verse hooibalen (klik) op het land. Overal zie je verhoogde activiteit. Want die balen worden verzameld. Houtblokken worden vervoerd. Zonnebloemen gerooid en akkers weer omgeploegd. Het is een soort zomers slotakkoord. Wij doen dat op eigen erf ook maar dan in het klein. Naast de haard in de woonkamer is de houtvoorraad weer aangevuld. De moestuin loopt een beetje op zijn laatste benen en de nachten worden koeler. Maar overdag? Dan is er van een zomers slotakkoord geen sprake en zoeken we midden op de dag nog steeds de schaduw op.

Pose

P1190132P1190133Laat ik nou niet iedere dag over het zomerse sfeertje schrijven, dacht ik nog. Maar bij het zien van deze hooibalen, kún je eigenlijk niet anders. Nadat ik ze op de foto zette, zei onze vriend dat ik er zelf bij moest gaan staan. Alleen op die manier zie je hoe groot ze zijn. Nou vooruit dan maar, al hou ik er helemaal niet van om te poseren. Toen ik ooit tegen deze vriend zei dat ik het jammer vond dat ik geen broer heb, wierp hij zich op als broer. En het verzoek van zo’n leuke broer valt maar moeilijk te weigeren. Dus daar sta ik dan. Groot hè, die baal?