Rondje om de kerk

Zullen we nog even een kleine wandeling maken vroegen onze vrienden nadat we geluncht hadden en enigszins bijgepraat waren. Dat Naaldwijk in het centrum zo’n prachtig stuk geconserveerde historie heeft, waren we bijna vergeten. Vlakbij de Hervormde Kerk ligt het Heilig Geesthofje, deze huisjes voor arme en oude mensen dateren uit 1630. Ook de kapel dateert hoogst waarschijnlijk uit die tijd. De kapel is tijdens de Napoleontische tijd ziekenzaal geweest, later als synagoge in gebruik genomen, een tijdlang streekmuseum en is tegenwoordig trouwlocatie.

Je zal er maar wonen, denk ik altijd als ik dit soort woningen zie. En dat trof want bij het verlaten van dit hofje kwamen we een bewoonster tegen. Met een verse bos bloemen onder haar arm vertelde ze enthousiast dat ze er zo heerlijk woonde. Samen met een nieuwe liefde in haar leven was ze er erg gelukkig, vertelde ze. Van twee huisjes is na restauratie in de zestiger jaren één woning gemaakt. In 2006 werd het beheer van de huisjes overgedragen aan Vereniging Hendrick de Keyser. Nieuwe bewoners kunnen sindsdien niet langer gratis in de huisjes wonen. Ik kreeg niet de indruk dat die mevrouw daar moeite mee had.

Knallen met kleur

DSC_0016

Laat ik die supersaaie maand februari maar weer eens een impuls geven. Al een paar jaar probeer ik 28 dagen lang extra kleurrijke foto’s te plaatsen. Daarvoor hoef ik alleen de Trompetstraat in te lopen. Het plezier spat van de muren.

DSC_0015

DSC_0014

In het oude historische centrum van Delft zijn de straten vaak smal. Des te verheugender is het wanneer er plots een bonte speelplaats opduikt in deze toch al autovrije straat. Toen ik de foto’s eind november maakte, reserveerde ik ze voor deze maand. Zo zal dat gaan de komende weken; actuele foto’s afgewisseld met ouder materiaal. Zolang er maar veel kleur in zit.

Twee mannen en een pot verf

DSC_0010-001

Het had bij de eigenaar duidelijk geen prioriteit. Dat lelijke hek op het dak van ons historische pand staat er voor de veiligheid en uit zijn zicht. Maar wel in het mijne. En het stoorde me. Het was precies een jaar geleden dat ik bij deze buren naar binnen was gestapt om te vragen of daar niet een nettere oplossing voor te verzinnen was. Inmiddels vierde ik onlangs het één jarig jubileum van belofte en toezegging zonder dat er iets aan mijn verzoek was gedaan. Dat heb ik precies zo verwoord in een nogal vilein mailtje aan de directie. De aanhouder wint, kleine moeite, groot verschil. DSC_0012

 

 

Gubbio express

DSC_0002

Terwijl de opa uit ons gezelschap de kaartjes koopt, zitten de oma en haar twee kleindochters op de trappen in de schaduw te wachten. We hadden nooit verwacht dat we zelf óóit in dat toeristische treintje zouden stappen. Maar ja. Zo af en toe een uitstapje maken hoort er wel bij in de vakantie en de enorm hoge temperaturen leggen beperkingen op.  Dus daar gingen we. Het treintje vertrok, geheel in de Italiaanse traditie, een half uur te laat. We maakten een leuk ritje en voor wie voor het eerst in Gubbio komt en zelf geen zin heeft alle smalle straten met hoogteverschillen te nemen, biedt het een aardige kennismaking met de stad en zijn historie. Een reis door 3000 jaar, aldus de folder. Gelukkig mochten wij na veertig minuten weer uitstappen. DSC_0010

DSC_0015

Wat gaan we eens doen?

DSC_0013-001

Na een dag reizen en een dag hard werken breekt de zondag aan. Wat gaan we vandaag eens doen? Net als overal elders zijn er festivals met als thema muziek, historie of eten. Gistermiddag om vijf uur lagen we eindelijk op onze zonnebedjes met uitzicht op de wijngaard en we maakten plannen voor vandaag. Dat was snel geregeld. We doen de normale routine van het zondagse niets. We laten de ‘eventi‘ voor wat ze zijn en gaan naar Gubbio voor de pranzo. Ik begin aan een nieuw boek.  Vogels en krekels zorgen voor de muziek en de vuurvliegjes geven vanavond een lichtshow. Noem dat maar niets.

Mijn dag kan niet stuk

P1180810
In een stralend zonnetje reden we door het mooie Brabantse land. De één ging op werkbezoek en de ander op koffievisite. Ik zat bij een stralende vriendin die immer kwiek, vrolijk en hartelijk is. Na afloop zag ik in haar woonplaats dit betonnen parkeerverhinderpaaltje. Daar werd ik ook al blij van. Bij thuiskomst zat bij de post een brief waaruit blijkt dat ik een prijs gewonnen heb, die morgenochtend in alle vroegte geëffectueerd wordt. Behalve dat absurde vroege tijdstip vind ik het erg leuk en een hele eer. Het heeft met Delft en zijn historie te maken. Morgen meer hierover.

(kleur bekennen 27)