Koppen naar de zon

DSC_0059

Na het uitladen van de auto en een rondje over het terrein, gingen we maar eens even van de zon genieten. Opruimen en inruimen kan altijd nog. We hoorden de koekoek en ik zag twee fotogenieke anemonen. De wijnboer controleerde de gastank op inhoud en stelde vast dat ie leeg is. Dus ging ’s avonds de haard aan en nestelden we ons dicht bij het vuur. Het huis is klam en kil na een uiterst natte periode.   DSC_0002

Dit was het uitzicht vanmorgen vanuit het slaapkamerraam. Ondanks de miezerregen worden we hier toch heel blij van. Het is prima weer om alle meegenomen goederen op te ruimen en met poetsdoeken en stofzuigers aan de gang te gaan. Morgen wordt het gas geleverd.

 

Zelfde plek, ander uur

 

IMG_20170702_084137~2Het heeft wel wat om een paar dagen achtereen een zelfde locatie te fotograferen. Zo zie je goed wat de invloed van het licht is. Ik ben ten opzichte van gisteren wel ietsje opgeschoven met mijn camera. Er ligt een afgewaaide tak op de grond. De boom, waarop wij vanuit een hoge positie neerkijken, vertoont een groot kaal gat. Dat zal ik morgen nog eens laten zien. Het vreemde is dat er geen blad aan de tak zit die op de grond ligt. Conclusie: dode tak die zichzelf heeft opgeruimd? Nu hoeft alleen de plantsoenendienst nog langs te komen. Of iemand die haardhout wil hebben.

 

Zonlicht vangen

dsc_0029-001

Als je de ene dag nog loopt te bibberen van de kou en moet wennen aan de kilte om de volgende dag de tuindeuren weer open te kunnen gooien en zonnewarmte binnen te laten… dan, ja dan is het herfst. Vandaag vulden we binnenshuis de haardvoorraad weer aan en werden de tuinkussens hoog en droog opgeruimd. Het is met recht een huis- tuin- en keukendagje. Hoewel ik zeker geen poetserige huisvrouw ben, kan ik wel genieten van het resultaat van onze gezamenlijke inspanning. Vanavond haard en kaars en dan nu nog even in de zon zitten. Buiten.

Stapels

DSC_0009Als mijn Sint op werkbezoek is, krijgt hij van de kinderen allerlei tekeningen en verlanglijstjes toegestopt. Eenmaal thuis gekomen bekijken we met z’n tweetjes de ontroerend lieve briefjes. Thomas wil graag een ‘heele scherpe teeleskoop en een spel’. Gisteravond was ik er bij toen onze twee kleindochters bij de haard ‘zie ginds komt de stoomboot’ zongen. De jongste gebruikt dan nog een soort fonetische taal. En dan besef je weer hoeveel vreemde woorden voor een driejarige in dat lied zitten. Enfn, de Sint bezoekt vanmiddag een balletschool en komt vast met een nieuwe stapel tekeningen thuis. Thomas’ wensenlijst is inmiddels terecht gekomen bij het oud papier.