Nóg een rondje Dordt

De Grote of Onze Lieve Vrouwekerk in het historische centrum van Dordrecht lijkt me zeker een bezoekje waard. In de elfde eeuw was hier al een kapel. Het oudste deel van de kerk is het Mariakoor met een stergewelf en stamt uit de dertiende eeuw. Maar wij kwamen er helemaal niet toe om de kerk van binnen te bezichtigen, dat houden we nog te goed. De laatste twee dagen leverden geen blogwaardige foto’s op, vandaar dat ik nog een beetje blijf hangen in Dordrecht waar we dinsdag rondliepen. Het levert een echt Hollands beeld met stralende zon en het is een aangename stad met al zijn havens waar onze welvaart in de vorm van al die boten, tegen de kades klotst. Je zou er zó een hele week blogs aan kunnen wijden maar dat gaan we dus niet doen.

Het lijkt zo rustig

Omdat het volgens de weersverwachting in de ochtenduren zou regenen, hadden we om twee uur afgesproken met een wandelvriendin uit de zondagochtendclub. Achteraf gezien hadden we net zo goed wél op onze vaste tijd van negen uur kunnen afspreken want toen scheen de zon al en vanmiddag was het enorm druk in de Delftse Hout.

De grap is dat je als fotograaf de kluit aardig kunt bedonderen, want op deze foto’s oogt het heerlijk rustig. We róken zelfs de daslook, die nog net niet bloeit. We zagen het speenkruid wel in volle glorie, een paar rustig grazende schapen en in de verte doemt de toren van de Grote Kerk in Delft op. En net als al die andere mensen die er waren genoten we van het wandelen, het bijpraten, de zon en de ontluikende natuur.