Tussen de meeuwen

Terwijl ik bezig was een etentje voor te bereiden omdat er vanavond vrienden komen, hoorde ik tamelijk dichtbij loeiende sirenes gaan. Dus ik ging ik maar eens kijken. Tja, een beetje sensatiezucht is mij niet vreemd. Er vloog ook een traumahelicopter voorbij. Mijn mobiel binnen handbereik, het raam open gegooid en foto’s gemaakt.

(klik op de foto voor een vergroting)

Ik zag hem een landing proberen te maken, snel weer opstijgen om uiteindelijk toch te landen tussen de boomtoppen direct links naast het hoge flatgebouw. Ik denk dat dit op het GGZ terrein is. Het vertrek heb ik niet meer gevolgd, want andere bezigheden. Mijn dag verloopt verder in gezelligheid, lekker eten en fijne vrienden. In groot contrast met mensen hier dichtbij van wie het leven op zijn minst ontregeld zal zijn. Wat een naar idee. Ik hoop van harte dat het goed af loopt voor het slachtoffer.

Een naam zegt ook niet alles

Ken ik inmiddels alle stadsparken van Delft, vroeg ik me af. Welnee. Op internet vond ik een lijst met dertien groengebieden, waaronder ook twee begraafplaatsen. Vooral buiten het centrum valt er nog veel te ontdekken. Bovendien worden in de oude spoorzone woonwijken ontwikkeld met uitgebreide stadsparken, dus dat belooft nog wat. Ik vond ook Klein Veluwe op de lijst. Nooit van gehoord. Toen ik zocht naar de locatie kwam deze me wel bekend voor want de bus voor het bevolkingsonderzoek naar borstkanker staat op het terrein van de GGZ in een nogal lommerrijke omgeving. Dat aanpalende park blijkt Klein Veluwe te heten.

Het was er verrassend mooi hoor, daar niet van. Maar Veluwe? Dan zie ik toch echts iets anders voor me. Van drie stenen objecten stond er nog maar één op zijn plaats. Ik hoop dat de tand des tijds er de oorzaak van is en niet dat een bewoner van een van de vele paviljoens in dit verder vrij toegankelijk park, zijn frustratie heeft uitgeleefd.