Florence Nightingale

Door haar inzet voor gezondheidszorg, onderwijs en inkomenszekerheid voor iedereen is ze een belangrijke grondlegger van de moderne verzorgingsstaat geworden, lees ik. En het is niet toevallig dat ik nou juist vandaag over Florence Nightingale lees. De twaalfde mei is haar geboortedag (in 1820) en internationaal is dit de Dag van de Verpleging. Zij schreef het eerste moderne handboek voor de verpleging van zieken. Haar opvatting dat gezondheid niet slechts de afwezigheid van ziekte is, maar de situatie waarin een mens al zijn of haar talenten kan ontplooien, heeft de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bepaald. Haar inzet is van groot belang geweest voor het vak verpleegkunde. Actueler kan ik niet zijn vandaag. We weten allemaal hoe groot de druk op de ziekenhuizen is en welke beroepsgroep in het bijzonder zich al jaren de benen uit het lijf loopt, grote vakkennis heeft en toch onderbetaald wordt. Aandacht en applaus is aardig, maar een betere honorering blijft uit. Het is te erg voor woorden. Er zou een nieuwe Florence op moeten staan die haar inzet en invloed aanwendt. Na twee eeuwen is dat de hoogste tijd.

Even stil staan

Sinds vorig jaar staat dit prachtige monument in Ede op de plaats waar de geallieerden tijdens Market Garden een deel van Nederland konden bevrijden. Op grote borden wordt tekst en uitleg gegeven over wat er heeft plaats gevonden. Een goede zaak want op deze manier wordt aanschouwelijk gemaakt hoeveel mensen zich op deze plaats hebben ingezet voor onze vrijheid.

Juist ook vandaag, 75 jaar na de capitulatie van Japan waarmee er wereldwijd een eind kwam aan WO II, is het goed ons te realiseren dat we in vrijheid leven. Onze vrijheid mag dan enigszins onder druk staan vanwege een pandemie, maar je hoeft deze dagen maar naar Wit Rusland te kijken om te zien wat vrijheidsbeperking en onderdrukking werkelijk met mensen doet. Ons nu houden aan tamelijk simpele regels voor ons aller gezondheid, is natuurlijk voor niemand een probleem, toch?

Veldboeket voor velen

Er zijn in onze omgeving veel mensen met grote zorgen. Over hun relatie of over hun gezondheid. Mensen die onderzoeken moeten ondergaan en in spanning de uitslag afwachten. Zware therapie krijgen, geopereerd moeten worden of een partner hebben met Alzheimer. Ik denk intens aan ze. Veel van hen lezen dit blog mee, ze zullen zich wel herkennen. Gedachten zijn krachten, schreef een vriendin me laatst en dat geloof ik ook. Al onze positieve gedachten zetten we in voor hen die het nu kunnen gebruiken.

De kunst van het ouder worden

Buren, beiden begin tachtig, hadden besloten dat het weer eens tijd werd voor een feest. ‘We willen geen cadeau’s want we hebben alles. Gezondheid, vrede en geluk is onze wens.’ Het was fantastisch. Denk niet aan grijze permanentjes en rollators maar aan een goede band die muziek uit de zestiger jaren speelde, een dansvloer die volop in gebruik was en een heerlijke Indonesische maaltijd. We leerden nieuwe mensen kennen met bijzondere levensgeschiedenissen. Denk aan op de fiets naar Praag na je zeventigste. Of gelukkig samenwonend na beiden je partner te hebben verloren. Alles en iedereen straalde kracht en positiviteit uit. Vrede en geluk was volop aanwezig. Gezondheid werd alleen genoemd in een bijzin: ‘ik dans even niet want heb net een nieuwe knie’. Wat een heerlijk feest.

Vegetarisch eten

DSC_0009-001

DSC_0008

Jaren geleden volgde mijn zieke schoonmoeder het Moerman-dieet. Ik heb me destijds  extra verdiept in de combinatie eten en gezondheid. Als gevolg daarvan hebben we als gezin jarenlang vegetarisch gegeten. Aangezien dierenwelzijn niet het uitgangspunt was en wat meer gemak wél, heroverde het vlees langzaam aan weer ons menu. Inmiddels zijn we flexitariër en probeer ik zoveel mogelijk vegetarische recepten uit.

DSC_0010

In het recept voor linzenstoof moesten ook ‘stukjes als van kip’. Ze zaten in plastic verpakt, dat alleen al had me moeten weerhouden. Want tegenwoordig is het vooral uit milieu oogpunt dat we minder vlees willen eten. Nepvlees dat nergens naar smaakt wordt dus ook uit ons menu geschrapt.

Roken in Reinier

P1240263

Dit is de centrale hal van het Reinier de Graaf Gasthuis. De ambiance doet denken aan een vliegveld; groot, licht, winkels, restaurant en incheckzuilen. Het ziet er  aangenaam uit maar niemand komt hier voor zijn lol. Ik ook niet, al draai ik even door een medische molen. Deze realiteit kan ik hier niet voortdurend onbenoemd laten maar is verder niet interessant.

P1240264

P1240265

P1240266

De manier waarop moderne ziekenhuizen tegenwoordig met rokers omgaan heeft mijn absolute instemming. Er is een van matglas voorziene abri met zijn rug naar de ingang van het ziekenhuis. Bezoekers worden nu niet meer geconfronteerd met rokers en de bijbehorende overlast.  Goed geregeld. Enne…maken jullie je geen zorgen over mijn gezondheid, dat doe ik zelf ook niet.

Troostroos

 

P1220987

Er zijn nogal wat mensen in onze vriendenkring die moeilijke tijden doormaken en gezondheidsproblemen hebben. Daar plaats ik vandaag een bloemetje voor. Zij en hun familieleden zullen al hun kracht aan moeten spreken om deze periode door te komen. Meeleven, luisteren en steunen waar mogelijk is het enige wat we kunnen doen. Dat voelt behoorlijk machteloos. Ik heb gewoon even geen zin in een bla bla blog.

Niet over rozen

DSC_0020

Zoals je in het dagelijks leven buren begroet en soms een praatje met elkaar maakt, zo gaat dat in blogland ook. Je leest eens bij elkaar, voelt herkenning, raakt geïnspireerd en je maakt contact. De vrouw die de rubriek stuureenfoto bedacht, maakt momenteel heftige tijden mee wat haar gezondheid betreft. Ik heb haar beloofd vandaag aan haar te denken. En hoewel ze niet in staat is dit bericht nu te lezen, is dit bloemetje voor haar. Je hebt het ergste achter de rug, Els. Van nu af aan kan het alleen maar beter gaan.