Van Gogh in Delft

Het was wat lastig fotograferen in die smalle straat maar de hele gevel moest erop! In plaats van een wandelingetje, fietsten we gisteravond na het eten door Delft. Ik kwam niet alleen deze geweldige muurschildering tegen, ik vond na afloop ook op de site van Delft in de buurt een mooi aansluitend verhaal. Het originele schilderij dat Van Gogh in 1885 in Brabant schilderde, heeft jarenlang toebehoord aan Hugo Tutein Nolthenius, kunstverzamelaar en directeur van de Calvéfabriek. Hij woonde bij ons om de hoek in dit pand. Daar ben ik vandaag natuurlijk speciaal naar toegelopen.

De man was ongehuwd en had geen kinderen. In de hongerwinter 1944 overleed hij en zijn erfgenamen vochten om de inboedel. Dat ging via een loterij. Degene die het eerst mocht kiezen koos een fiets met luchtbanden. Voor de schilderijen hadden de erven geen belangstelling. Er is een tekening gemaakt van de ruzie die ontstond bij het verdelen van de erfenis met een toepasselijke titel.

Van Gogh heeft over de Aardappeleters gezegd dat ‘die luitjes die bij hun lampje hun aardappels eten, met die handen die zij in de schotel steken zelf de aarde hebben omgespit en (…) dat zij hun eten zo eerlijk verdiend hebben.’ Het origineel hangt inmiddels in het Kröller- Muller museum. Maar in Delft is het vertrek ervan wel heel origineel opgelost.

Gebladerte

DSC_0002

Het is er natuurlijk nog volop, dat blad. Maar het hangt niet meer, hè. Als confetti wordt het uitgestrooid. Vóór me reed een auto waaraan een blad aan de antenne gekleefd zat en als een vrolijk vaantje wapperend bleef hangen. Heel feestelijk. Ik zat achter het stuur dus heb helaas geen foto kunnen nemen.

DSC_0038

DSC_0040

Nog meer voertuigen staan in de confetti. We zien de werkers van de gemeentelijke groenvoorziening hun uiterste best doen dat blad weer af te voeren of in bladkorven te doen. Ik heb nog geen berichten over treinvertragingen vernomen vanwege vallend blad. Heb ik nou iets gemist of is alles onder conrole?