Duizend mijl en een hoop herrie

Dus alleen voor voetgangers en herriemakers

De Mille Miglia doet vandaag Fabriano aan. Een stad hier niet al te ver vandaan. Bij ons beter bekend als de stad waar de wijnboer zijn oogoperatie en nabehandelingen onderging. Om een andere associatie te krijgen, togen we naar de binnenkomst van de autorally. De deelnemers hielden er hun pranzo-stop. Nog vóór wij het centrum in liepen waren we door twee inwoners aangesproken die hun privé parkeerplaats aanboden. Erg sympathiek. We hebben eigenlijks niks met auto’s maar de entourage er omheen was leuk. Kijk zelf maar. De zonnige middag gebruikten we om in wijngaard en tuin te werken. Dáár hebben we veel méér mee.

Ik had graag meer van dit soort karretjes gezien
De tafels voor de pranzo stonden al gedekt
Centrale man op het centrale plein
schoolkinderen vrij-af om wat volk langs de kant te hebben
nog meer volk
alles wordt versierd
presentatie van het Mercedes-team
Wij houden het weer voor gezien

In Fabriano

dsc_0053

Die lange Hollander wordt op de oogpoli door bijna alle assistentes ogenblikkelijk herkend. Hij krijgt een knipoog hier en een schouderklopje daar. De arts die vandaag een laserbehandeling bij hem deed, is tevreden, al moet dat woensdag nog een keer herhaald worden. De tijd die we wachtend doorbrengen is leerzaam op taalgebied en vermakelijk om te zien. Zelfs met één oog. Iedereen heeft op z’n minst één maar meestal twee begeleiders bij zich. Gezelligheid troef in de smalle gangen vol met mensen. Het meest besproken onderwerp gaat over wat er gisteren tijdens de pranzo is gegeten. Zelfs tijdens de lasershow. En daarom vinden wij Italië zo leuk.

Toeschouwer

DSC_0057-001DSC_0047DSC_0046DSC_0043

Toen we vorige week in Fabriano waren kon ik het niet laten om diverse kunstwerken te fotograferen. Het zijn zeer uiteenlopende onderwerpen en totaal andere manieren van uitwerking maar allemaal aquarellen. Eigenlijk word ik altijd een beetje jaloers van kunst. Ik zou willen dat ik het kon maken. Het lijkt me heerlijk maar kom er evengoed niet aan toe het te gaan leren. Dus is mijn ambitie niet groot genoeg. Ik heb het zelfde met toneelspelen en zingen. Dan bedenk ik me dat ik geniet van wat anderen presteren en geniet daar in hoge mate van. Toeschouwers moeten er ook zijn.

Een echte Henny

DSC_0062

In het dagelijks leven kennen we elkaar niet, maar als blogsters hebben we wel contact, Henny Tonnaer en ik. Zo weet ik inmiddels dat zij een getalenteerde vrouw is, die prachtige aquarels maakt. In Fabriano, een stad op een half uurtje rijden hier vandaan, is een groot internationaal aquarellisten festival aan de gang. En daar hangt een werk van haar. We hebben even moeten zoeken maar werden niet teleurgesteld. Het was jammer genoeg niet makkelijk fotograferen in een donkere hoek, maar hier sta ik dan toch naast een Henny. De hulpmannen zijn vandaag via Ancona naar huis gevlogen. Na een week hard werken op het land werd het plots een cultureel vakantiedagje voor ons. Ook al prettig.