Tussen maart en mei

Twee maanden geleden liepen we voor het eerst door het Elsburgerbos (klik). We vonden het een ware ontdekking, zo dicht in de buurt. Afgelopen zondag kwam het er niet van maar gisteren wél. We maakten er een rondje en hoorden niets anders dan gekwinkeleer van vogels en hier er daar een hondenblafje.

Een mevrouw, duidelijk van een hondenuitlaatservice, liet maar liefst achttien honden heerlijk met elkaar rollebollen en spelen. Ik vind dat knap hoor, zo’n roedel loslopende beesten in bedwang te houden. Ik vind één loslopende hond al eng. Denk trouwens niet dat ik van angst de horizon scheef fotografeerde. Nee, het terrein is hellend en ik genoot van de uitbundigheid van al deze dieren.

De kastanjeboom links staat volop in blad en heeft zijn kaarsjes al aan. De bomen rechts ervan maken een aarzelend begin met hun bloei. Wie de moeite neemt mijn blog van 9 maart terug te lezen, zal het verschil tussen toen en nu goed kunnen zien. De picknickmand waarover ik destijds schreef, hadden we ook nu niet bij ons maar ik zie ons hier hoogzomer nog wel eens naar terug keren.

Herberg Vlietzigt

Met onze wandelvriendin van het zondagochtendclubje spraken we vandaag af te gaan wandelen in het Elsburgerbos. We startten bij Vlietzigt. Helaas is deze herberg per 1 januari definitief gesloten. Deze locatie werd vooral gebruikt voor feesten en partijen en het was zelfs een officiële trouwlocatie. 2020 had het feestelijke jubileumjaar moeten worden maar na 15 jaar ondernemerschap waren de laatste uitbaters genoodzaakt de zaak te sluiten.

De zwartwit foto’s achter de stalraampjes laten zien dat dit vroeger een boerenbedrijf was maar wellicht had het ook een herbergfunctie, Vlietzigt ligt namelijk aan het Jaagpad in Rijswijk tussen Delft en Den Haag. We kunnen alleen maar hopen dat er een goede nieuwe bestemming gevonden wordt. Het ziet er zeer verzorgd uit en de locatie is prachtig. Ik laat morgen de foto’s van het naastgelegen bos zien.