Zooitje

Dan hebben we nog de rozentuin waar ‘iets’ mee moet. Begin september vorig jaar (klik) werd de uitgegroeide lavendel geruimd. Waarna we in dit voorjaar opnieuw wat aanplant zouden doen. Maar ja. Het liep anders met bovenstaand resultaat. De goudenregen die op tien meter afstand staat, probeert hier zijn kop op te steken. De laurier laat zich dan ook niet onbetuigd en eiken willen hier spontaan ontkiemen. Ga er maar aan staan. We maken een soort aanvalsplan waarbij we van de buitenrand steeds verder naar binnen werken. En vóór we de wilde peen er uit trokken, mocht ie nog even op de foto. Het is een fotogenieke plant maar hoort niet in de rozentuin. En dat zeg ik dan ook tegen haar voor ze met geurende wortel er uit getrokken wordt.

Bijvangst

DSC_0047

Toen ik gisteren toch zo lekker bezig was tussen de bramen, raapte ik meteen deze eikels op. Ze hebben namelijk enorm de neiging te ontkiemen en doen dat bij voorkeur op een plek waar wij dat niet willen. Dus wordt het spul afgevoerd naar de rand van ons terrein. Daar zoeken ze het maar uit.

DSC_0048

Dan aan de slag met de lavendel. Een deel verdwijnt in kleine zakjes en gaat mee naar NL, de rest mag composteren want droogboeketten geven meer troep dan geur af.

DSC_0002-001

Voor het kleureffect vandaag laat ik bloemen zien die onze bloemenweide vormen.  Ze zijn maar met z’n viertjes. Droge zomer, hè.

Over honderd jaar moeten de volgende eigenaren van Caldese dit blog nog maar eens lezen. Dan snappen ze tenminste waar ze dat reusachtige eikenbos aan te danken hebben. Kwestie van ontkiemen op de juiste plek.