Een rijke oogst

P1230552

P1230553

Nu we zo veel door Delft lopen en geen tuin of planten hoeven te verzorgen, valt mijn blik automatisch op wat groeit en bloeit. En dat is veel. Stokrozen bij de vleet en ik neem me voor volgend jaar heel Caldese er mee vol te zetten. Het vliegend insectenspul is er ook nog eens dol op, dus dat maakt ze extra aantrekkelijk.

P1230556

Bewoners van de Paardenmarkt hebben zinken teilen en emmers ingezet als plantenbakken. Ook al niet verkeerd. Ik zie liever dit soort enigszins nonchalante hoekjes dan al te opgetutte tweelingvazen. En toen kwamen we in de Doelenstraat nog iets aardigs tegen. Mét meeldauw volgens de kenner.

P1230538

Wielerronde

DSC_0079DSC_0054DSC_0076

Erg spectaculair verlopen de dagen niet. Ik zit aan mijn bureau en ben bezig met de kerstkaarten.  Als het even kan probeer ik aan elke ontvanger iets peroonlijks te schrijven. In een tijd waar veel per email en app gecommuniceerd wordt, is een handgeschreven kaart steeds zeldzamer.  Zelfs felicitatiekaarten bij verjaardagen verstuur ik vanuit Italië digitaal. Dus ga ik er eens per jaar uitgebreid voor zitten en schrijf en schrijf. Om toch de noodzakeijke beweging te hebben, loop ik ook mijn bruggenroute en fotografeer wat details van voorwerpen die zó in het straatbeeld horen, dat ze nauwelijks meer opvallen.

Kruydthoek

P1180910
DSC_0015
In die zelfde Doelenstraat (zie bericht van gisteren) hangt dit bordje aan een gevel. Ja, ja, het Puttertje van Fabritius. De schilder woonde en werkte hier, tot een grote explosie in 1654 een einde maakte aan zijn leven. Een paar meter verderop staat dit huis, dat ook verwijst naar het buskruit dat hier werd opgeslagen. De historie ligt hier voor het oprapen. Vreemd eigenlijk dat ik er op deze manier nog nooit eerder aandacht aan heb besteed. Maar dat heb ik bij deze goedgemaakt.

Eend

P1180913
Al heel wat keren ben ik eraan voorbij gelopen. Maar toen ik vanmorgen op zoek ging naar iets origineels op fotogebied kwam deze eend op mijn pad. Dat hij APK-keuringen doorkomt, lijkt mij een wonder gezien de roestvorming onder de deuren. Maar er wordt nog steeds in gereden want toen ik later vandaag weer door de Delftse Doelenstraat liep, stond hij er niet meer. Ik heb weinig met auto’s, hoor. Zie het meer als handig vervoermiddel op vier wielen. Een kleine uitzondering vormt toch wel dit nostalgische exemplaar. En mijn schoonzusje uit Australië begint te glimmen van sentiment, sure she does.