Postbodegemak

Aan het landelijke weggetje dat ik gisteren liet zien, is ook een kavel vrijgekomen waarop zes nieuwe woningen gebouwd zijn. Nog niet alles is bewoond en de bestrating is ook niet niet helemaal klaar maar het begint ergens op te lijken. Aan het eind staat een nieuwe hooiberg, misschien een gezamenlijk project van dit kleine buurtje? Een overdekt terras?

Ik ben niet brutaal genoeg om zomaar dat terrein op te lopen want er lijkt nog een soort toegangshek te komen. Voor het gemak van de postbode hangen de brievenbussen wel dicht bij de weg. Lastig als je de krant laat bezorgen. Zit je net lekker met je slofjes aan, regent het pijpenstelen …enfin. De bewoners hebben natuurlijk een digitaal krantenabonnement en die paar brieven die ze soms nog krijgen, pakken ze wel mee als ze met hun elektrische auto de riante oprijlaan inrijden. Weet je wat? Ik ga hoogzomer nogmaals kijken of er een hek is en zo niet dan ga ik op verder onderzoek uit.

Het gebeurt trouwens aan deze weg wel vaker dat huizen achter elkaar in het weiland worden gebouwd. Dat ziet er dan zó uit in de ouderwetse vorm. Het hek is voornamelijk bedoeld om niet in de sloot te belanden.

Vanuit drie standpunten

Omdat het zo heeft geregend besloot ik vandaag niet al te drassig te polderwandelen en nam de asfaltweg langs de boerderijen in Delfgauw. Er is een behoorlijk erf bij deze boerderij uit 1905. De stallen en schuur zijn goed te zien als ik aangelopen kom. Een mooie siertuin met klein slootje aan de voorkant en een echt toegangshek maken het tot een kleine vesting. Wat zou ik daar graag eens binnenkijken. Dat laatste lukt blogvriendin Marthy vaak omdat zij de boerderijen in haar woonomgeving fotografeert voor een beeldbank. Maar goed, ik stel me tevreden met het vanaf de weg bewonderen van deze goed onderhouden boerderij. Geen ontbijt of koffie to go na afloop van de zondagochtendwandeling want de eigenaars van Du Midi hadden zich, met een vooruitziende blik, vrijaf gegeven in deze periode. Maar thuis smaakte de cappuccino ook voortreffelijk.

Groen wit en groen rood

Deze regenton fotografeerde ik een week of drie geleden. Hij staat bij du Midi in Delfgauw , onze vaste pleisterplaats op de zondagochtend. Er zat toen nog behoorlijk veel blad aan de bomen al is goed te zien dat het herfst is. Vanmorgen zag ik de regenton in kerstsfeer. Smaakvol gedaan in groen en wit.

Deze krans en tas met rode kerstversiering trof ik gistermiddag aan in de centrale hal van ons gebouw. Daar zijn we vanmiddag met een handvol bewoners mee in de weer geweest met als resultaat dat er twee bomen zijn opgetuigd in groen en rood. Weer eens wat anders dan de metershoge bonte boom van voorgaande jaren. Ik begin in de juiste sfeer te komen.

Kringloop

DSC_0001-001

Het terras wordt in orde gemaakt voor de ongetwijfeld grote aantallen bezoekers die vandaag een rondje Delftse Hout doen en neer zullen strijken bij Du Midi.

DSC_0004-001

Ik vraag binnen of ze alvast mijn yoghurt buiten de koelkast willen zetten want ik kan slecht tegen al te koud eten. Gelukkig is dat nooit een probleem en zitten we een uurtje later met de wandelclub aan ons ‘zondagse’ ontbijt.

DSC_0005-001

DSC_0007-001

Delfgauw ligt nog aangenaam landelijk in de Bieslandpolder. Het gebied heeft zelfs een stichting ‘Vrienden van de Bieslandpolder’ die er voor ijvert dat de kringloopgedachte centraal staat en het karakteristiek poldergebied behouden blijft.

DSC_0014-001

Vanuit ons stadse bovenhuis zijn we in vijf fietsminuten in de polder. Onnodig om te melden dat we er heel graag komen.

Spatten

DSC_0002-001
Na een dag thuis rommelen en ruimen is het heerlijk om weer in de buitengebieden te zijn. In tegenstelling tot de weersverwachting vielen er zo nu en dan wat spatten. Staande onder het afdak van Du Midi kon ik deze huizen in Delfgauw droog op de foto zetten. En wie heel goed kijkt, ziet in de verte links een hoge paal met naambord staan. Dat is Ikea aan de A13. De buitengebieden zijn iets minder royaal dan de foto misschien doet vermoeden.