Drieduizenddrie

Had ik toch zó het voornemen om bericht drieduizend hier met tromgeroffel te plaatsen, heb ik dat moment per ongeluk voorbij laten gaan. Is dat erg? Helemaal niet. Maar voor mijzelf is het wel grappig om te weten dat ik deze reeks dagelijks al drieduizend keer onafgebroken maak. Ik ben me bewust dat het allemaal totaal geen betekenis heeft en ik schrijf als een soort dagboek. Probeer rond de honderd woorden te blijven omdat ik denk dat lezers geen zin hebben in lange stukken. Mijn dagelijks leven, meer is het niet. Maar met plezier gemaakt. In precies honderd woorden vandaag.

Verrukkulluk

DSC_0050

Schreef ik aan het begin van de boekenweek nog dat ik momenteel nauwelijks aan lezen toekom, heb ik in twee dagen tijd dit boek verslonden. Toegegeven, het leest makkelijk weg want in dagboekvorm geschreven. Maar zo raak, onthutsend en met zelfspot overgoten, dat het me boeide van begin tot eind. Even googelen wie nou die schrijver is, vast een pseudoniem. De uitgever doet geheimzinnig. Namen van Arnon Grunberg en Sylvia Witteman worden genoemd door andere lezers. Ik hou het op Remco Campert. In elk geval is dit boek een aanradertje.