Gestileerde kerstbomen

Rosanne Hertzberger (microbioloog) schrijft een wekelijks column in NRC. Vaak vind ik haar wat negatief van toon maar afgelopen zaterdag las ik het volgende met instemming. Ze schreef: Er komt een dag dat we de dagelijkse updates, de PCR-en sneltests, de quarantaine, de lockdowns, de afstand, de persconferenties kunnen laten varen. Er komt een dag dat onze immuunsystemen er klaar voor zijn en we Covid los kunnen laten. Houd moed.

Afgelopen week was de wijnboer voor een dagopname in het ziekenhuis voor een kleine geplande operatie. Gelukkig gaat het prima met hem. Daar kwam ik deze kartonnen verpleegkundige tegen. Haar oproep lees ik ook met grote instemming. Bij het verlaten van het ziekenhuis werden we verrast door deze kerstboom. Al lijken de dagen nog zo somber, er is gelukkig licht in de duisternis.

Voor de hele column van Rosanne Hertzberger klik hier

Vrije inloop booster

Op de bewonersapp van ons gebouw vlogen me vanmorgen de appjes om de oren. In Rijswijk, op tien autominuten hier vandaan, kan je zonder afspraak de felbegeerde boosterprik laten zetten. De eerste juichkreten van buren die de prik al waren wezen halen, overtuigden ons. De wijnboer moest nog van sporten terugkomen maar zodra hij binnen was, trokken we aan onze stutten en gingen naar de Broodfabriek, waar de GGD een vaccinatielocatie heeft.

Heel zestig plus had elkaar kennelijk geïnformeerd, want inmiddels stond er een lange rij met wachtenden in de regen. Wij schoven braaf aan voor een kwartiertje. Daarna werden we snel en efficiënt verder geholpen en zijn we tot onze volle tevredenheid geboosterd.

De mondkapjes kunnen nog lang niet aan de wilgen, al zag ik er wel een hangen. Wij voelen ons, met de feestdagen in zicht, weer wat beschermder en dat is erg prettig.

Zwijnenstal

De cursus omgaan met teleurstellingen gaat wederom niet door, zegt Herman Finkers. Je kunt ook hobby wijnboer worden want dan krijg je ook geregeld met teleurstellingen te maken. Wat is er gebeurd? Zondag, direct bij daglicht, was de eerste gang naar de wijngaard. Hoewel de oogst niet erg groot zal zijn, zag alles er prima uit. Maandagochtend was het een puinhoop. Minstens één derde is door wilde zwijnen opgegeten en verruïneerd. Ik kan jullie zeggen dat de wijnboer enigszins aangeslagen en stevige woorden uitslaand, het erf weer opliep. Alles dat binnen het bereik van de zwijnen was, is losgetrokken en vernield. Bij onze wijnvrienden was in de zelfde nacht precies hetzelfde gebeurd. Wilde zwijnen vormen dit jaar voor veel boeren een behoorlijke bedreiging. Vorig jaar is er vanwege Covid nauwelijks gejaagd met een overbevolking van zwijnen als resultaat. Enfin, de wijnboer ging aan het ruimen en constateerde dat de hoger hangende druiven ongemoeid zijn gelaten. Gisteren werden de resterende trossen omhangen met beschermnetjes. Reeën, vogels, bijen en hagelstenen kunnen nu geen schade meer aanrichten. De zwijnen gaan vast op zoek naar andere culinaire paradijzen.

Onze weekroutine

Ook hier is het mooie weer pas sinds kort teruggekeerd, we hadden echt het idee dat iedereen weer eens ouderwets naar buiten ging om gewoon voor het plezier de markt te bezoeken. Na wat rondslenteren maakten we onze opwachting bij Fausto en Donatella van de koffiebar. Het eerste kopje koffie was gratis nadat ze lange tijd vanwege Covid gesloten waren geweest. Hier in Italië lijkt het gewone leven weer op gang te komen. Het valt ons wel op dat er altijd personeel bij de ingang van de supermarkt staat die zorgt dat je je handen ontsmet. Zelfs al meegemaakt dat je temperatuur gemeten wordt bij binnenkomst. De aanbevolen afstand tussen twee personen is een meter, dus je ziet zelden mensen uitwijken bij het passeren. En ja, ook buiten is het dragen van mondkapjes verplicht, daar doen we uiteraard netjes aan mee. Met onze twee vaccinaties voelen we ons goed beschermd en leven ons Italiaanse leven weer van harte.

Geen strobreed

We hadden ons grondig voorbereid op de reis. Zaterdagochtend lieten we ons testen, zaterdagavond rond een uur of zeven kregen we het positieve bericht dat we Covid negatief waren en konden we de internationale documenten printen. En mijn moeder eindelijk omhelzen ten afscheid. Een nogal emotioneel moment. Zondagochtend vroeg weg; Duitsland en Zwitserland konden we ongehinderd doorrijden. Ik had best graag ergens triomfantelijk met onze testresultaten willen wapperen maar er werd niet naar gevraagd. Alle wegrestaurants waren gesloten, mondkapjes ook buiten verplicht.

Overnachtingshotel, ongeveer vijftien kilometer vóór Milaan, was in Delft al geboekt. Het werd nog een soort puzzeltocht om op onze kamer te geraken, want geen personeel aanwezig, dus via allerlei code’s en sleutelboxen, kruipdoor sluipdoor via de garage kwamen we uiteindelijk bij onze kamer. En toen mochten we van onszelf vakantie-achtig gaan dineren in het naast gelegen restaurant, dat we van vorig jaar kenden. Tjonge, jonge wat een feest. Buitentemperatuur een graad of vijfentwintig! Vanmiddag kwamen we aan in Caldese. Van nu af aan wordt het werken geblazen. En daar hebben we behoorlijk veel zin in.