Zij leve lang

Onze leuke moeder is vandaag 98 jaar geworden. Zij slaat zich zo ongelooflijk dapper door dit laatste zware jaar heen, dat ik nog meer respect voor haar heb gekregen dan ik al had. Het is de eerste keer zonder mijn vader en dat maakt dat de melancholie en het verdriet ook voelbaar is. Wij, de dochters en schoonzonen, hielden vandaag een soort visite marathon. De één verzorgde het ontbijt, de volgende kwam op de koffie met taart, wij lunchten bij haar waarna ze even kon rusten. Een andere zus komt koken en eten. Zo is het ook Corona-gewijs netjes opgelost. Zelf hoefde ze niets te regelen of bedenken dus laat ze het allemaal over zich heen komen. Dat gaat haar maar moeilijk af want ze zorgt graag zélf voor gepoetst bestek, een schoon tafelkleed en blinkende glazen. Proost lieve mam, oma en overgrootmoeder. Je bent het stralende middelpunt van onze familie.

Maskerade

Het is zeker niet comfortabel maar het went snel. Een accessoire dat, als het de mond niet bedekt, aan pols, bovenarm, aan één oor of als baard in de buurt blijft zodat het weer snel kan worden opgezet. De vraag of dat allemaal volgens de regels van de hygiëne gebeurt, kan met een duidelijk ‘neen’ worden beantwoord.

Vóór de Coronacrisis zag je een enkele keer wel eens iemand met zo’n mondkapje lopen. Vaak een persoon met verminderde weerstand bij een chemokuur. Door het dragen ervan beschermde die persoon zich toch enigszins tegen verkoudheids-of andere virussen. Dus denk ik als we het allemaal doen, zoals hier in Italië verplicht is in de binnenruimten, het de verspreiding wellicht enigszins vermindert.

Het straatbeeld is hiermee volkomen veranderd. Dat heeft in elk geval het voordeel dat je ziet dat er wat aan de hand is en het houdt naar mijn overtuiging de mensen wat alerter. Ons wasje ziet er inmiddels ook anders uit.

Pakje kunst (2)

Weten jullie nog dat ik afgelopen maand in het Dordrechts Museum was? Laat ik daar nou voor de tweede keer in korte tijd een Pakje Kunst Automaat tegen komen. Ik had mezelf beloofd om geen automaat ongemoeid te laten en dus trok in de museumwinkel voor de tweede keer een kleine kunstverrassing.


Dit is de maakster van onderstaande mini-aquarel. Er zit altijd een biografie van de kunstenaar bij met een link naar zijn of haar site. Op elk pakje staat de volgende tekst: Kunst kan verrassen, verwarren, ontroeren, irriteren et cetera. Om haar ten volle te bevatten heeft kunst een incubatietijd. Vooral dat laatste, in combinatie met de wolk die uit de mond van dit kleine portret komt, legt op de een of andere manier een verband met het Coronavirus. Terwijl ik me had voorgenomen het daar niet over te hebben. Goed, nog 28 automaten te gaan.