Groeten van Cisca

Met Cisca heb ik een paar jaar gecorrespondeerd. Zij is als Nederlandse vrouw met haar Servische man teruggekeerd naar zijn vaderland. Het leven daar verschilt nogal van het onze en ze schreef daar leuk over in haar reacties op mijn blog. Zo ontstond er zelfs een speciaal hoekje voor haar op dit blog. We hebben nu besloten wél samen door te gaan met corresponderen maar hiervan geen verslag meer te doen. Haar laatste aanvulling is vandaag geplaatst. Na alle lichamelijke ongemakken gaat het uiteindelijk weer beter met haar, heel fijn. Enfin, lees zelf maar.

De foto’s komen van ons terrein. We zien de laatste bloem in de hersthooi en mijn twee trotsen. De begonia die het redt en mijn overgehouden geraniums die ik na de winter zieltogend in een pot zette en het nu naar hun zin hebben.

Opsomming

P1200208

Vandaag zag ik in Delft twee mij onbekende vrouwen, elkaar minutenlang omhelzen. Wandelde kleindochter Eva de polderwandeling mee. Vandaag draai ik een was en een droog en liggen straks de stapeltjes schone was weer in de kast. Vandaag lees ik ‘Vera’ van Jan Siebelink misschien wel uit en duik nog even in de krant van gisteren. Vanavond kijk ik via Programma Gemist naar Wie is de mol. Na een nachtje logeren brachten we vandaag kleindochter weer thuis en dronken even koffie bij zoon en schoon. Vandaag wordt het steeds mistiger maar hoef ik de deur niet meer uit. Attendeer ik de lezers op de aanvulling die Cisca uit Servië schreef. Vandaag is een heerlijke dag.