Ingepakt

DSC_0074

DSC_0080

Een leuke vriendin verhuisde begin van het jaar van Breda naar Schiedam. In die periode hielp ik haar in het oude huis met het sorteren en wegbrengen van overtollige spullen naar de stort.  Gelukkig zag ik die dag ook voor het eerst haar nieuwe woning, die toen nog niet ingericht was. Inmiddels woont ze er een half jaar en heb ik haar knusse grachtenappartement eindelijk nogmaals bewonderd. Ze heeft een achtergrond als binnenhuisarchitect dus de inrichting was subliem.  De zon scheen, uiteraard maakten we een stadswandeling.  Breda mag dan een aantrekkelijke stad zijn, Schiedam kan er ook wat van. We kwamen nog twee leukerds tegen.  Die zijn wel héél enthousiast aan het inpakken geweest.

DSC_0084

DSC_0075

 

 

Advertenties

Aan de snelle Vliet

P1220673

Lange boodschappenlijsten hadden we bij ons, mijn dochter en ik. Ieder jaar in deze periode winkelen en lunchen we samen. Het viel ons op dat we overal in Breda zo prettig werden geholpen. ‘U mag de tassen wel even hier achterlaten’ zei de aardige man in de Ecco-schoenwinkel. ‘Wil je een kop koffie?’ werd aan Fleur gevraagd terwijl ik in een paskamertje wat broeken en een jurk pastte. Sinterklaascadeautjes, kinderpyama’s en ander noodzakelijks; het lukte allemaal. Ook vandaag zat ik elders te lunchen. En weer was er sprake van een jaarlijkse  traditie zowel wat gezelschap als locatie betreft. Ik heb beide dagen zeer genoten. Morgen stamppot. Ook traditie na twee dagen uitspatten.

Herfst in de binnentuin

DSC_0013

Mooi hè. Aan de voorkant van ons huis zien we binnenvaartschepen voorbij varen. Dat verveelt nooit. Aan de achterkant kijken we over de Delftse daken. En richten we de kop een beetje neerwaarts dan zien we onze gezamenlijke binnentuin.

DSC_0012

Binnenkort zal de tuinman met zijn bladblazer wel verschijnen. Tot die tijd genieten we nog even van de confetti. Beetje kort blogje vandaag? Ach. Ik loop met mijn dochter te winkelen in Breda en kom pas laat thuis. De foto’s zijn dus van gisteren. Maar ik niet.

Vooroordelen

P1200191

Geef mij een treinretourtje Breda en ik heb blogstof voor een week. Toen ik dinsdag in Breda uitstapte, was het even zoeken naar de juiste uitgang, waar mijn vriendin op me  wachtte. Samen met een oude heer (van 91 jaar vertelde hij) klampte ik een spoormeneer aan. ‘Mag ik even met u meelopen?’ vroeg de oude man, nadat we in goede richting waren verwezen. Dat mocht. We bleken een buitentrap te moeten nemen. ‘Lukt u dat?’ vroeg ik de man. Een beetje onzeker greep hij de leuning tot drie jonge mannen op ons afkwamen. Met een Noord Afrikaans uiterlijk, zal ik maar zeggen. Er is hier ook een lift hoor, riepen ze en hielden galant de deur voor ons open. De man vertelde me dat hij naar een crematie moest maar zijn afhaler stond nog niet op de gewenste plek. ‘Dan bel ik hem even op mijn mobieltje’, zei de man. En ook dát had ik niet verwacht.

Per spoor retourtje Breda

P1200197

Een dagje Breda is altijd een traktatie. Niet alleen omdat de stad zo leuk is, er woont ook nog eens een goede vriendin. Bij het Spanjaardsgat maakte ik deze foto en bedacht dat een stad er pas echt helemaal bijhoort als er een slotjesbrug is.  Ik vind het wel een romantisch idee, al die sleutels die in het water geworpen worden door verliefden. Afgezien van de gezelligheid met mijn vriendin, ontmoette ik vandaag tot drie maal toe een medereiziger met wie ik leuke gesprekken voerde. Mijn blog verschijnt nogal laat maar ik zit wel na te genieten van een topdag.

Binnen

P1200064De afspraak die ik voor vandaag met een vriendin in Breda had, heb ik afgezegd. Ik ben rillerig, snotterig en verkouden. Slechte timing maar met een dagje binnen blijven en een pak zakdoeken binnen handbereik bedwing ik de verkoudheid vast snel. Maar een echte schaduw valt over vandaag omdat het niet goed gaat met onze zieke zwager, het houdt ons erg bezig. Ik kom tot niets en ga maar proberen de kerstkaarten te schrijven.

Veluwe en Viterbo

DSC_0022Een familiebezoekje in Ede levert behalve gezelligheid ook een prachtige rit naar de Veluwe op. We bezochten in Otterlo een tegelmuseum waar vooral de tegeltableaus indruk maakten. En laat mijn oog, en dat van de camera, nou ook vallen op een stuk tegelvloer uit Italië. Deze tegels lagen in 1470 in de Cappella Mazzatosta van de kerk van Santa Maria della verità in Viterbo. Kijk, dat vind ik dan geinig. Vooral om die naam netjes op z’n Italiaans uit te spreken. Bekt net iets lekkerder dan de, overigens prachtige wandtegels, uit een slagerij in Breda. DSC_0009DSC_0013