Verliezen in lezen

P1240333

Toen ik vanmiddag om drie uur met de boodschappen thuis kwam, moest ik nog lunchen. Dat overkomt me vaker als ik de enige in huis ben die het dagritme bepaalt. Ik had vanmorgen mijn zinnen gezet op het uitlezen van deze roman en dat was me gelukt. Een prachtig boek bovendien dat ik voor twee euro bij de kringloop mee griste.

P1240335

In dit nogal knullige schriftje houd ik sinds 1992 bij welke boeken ik lees. Dit jaar staat mijn teller op 35. Mijn streven is om er jaarlijks 52 te lezen, dat heb ik nog nooit gehaald. Het bovenste boek van mijn wachtstapel bestaat uit drie losse verhalen waarvan ik er twee uit heb. Tim Krabbé moet ik in drie uur wel kunnen verschalken. 2018 telt nog twee volle dagen. Ik blijf dus steken bij 37 boeken dit jaar.

P1240339

 

Lezen

images (1)

Gedurende de treinreis naar Puglia las ik De ommegang. Een dikke pil van meer dan zeshonderd bladzijden en boeiend vanaf de eerste. Ik lees graag Nederlandse literatuur zeker als dat een roman is in een historische context. En dit was er weer zo een waar ik van genoten heb.  ‘In de vroege lente van 1415, op de stoffige wegen van Italië, heeft de ambitieuze heelmeester en architect Isidorus van Rillington een ontmoeting die zijn leven totaal verandert’, zegt Google Books. Omdat de Middeleeuwen hier nog tastbaar aanwezig zijn, was het niet moeilijk om in gedachten mee te reizen met de hoofdpersoon. Maar alle diepere lagen in dit boek maken het pas echt prachtig. Jan van Aken, van hem wil ik wel meer gaan lezen.

Boekhandelaar

P1220903

Ergens aan een rustig grachtje in Delft zit een tweedehandsboekwinkel met onduidelijke openingstijden. Ik had iets in de etalage zien liggen dat ik graag wilde hebben. Na twee vergeefse pogingen was er een moment waarop de winkel ook daadwerkelijk open was en ik naar binnen stapte. Het rook er muf naar oud papier. Achterin zat de bejaarde winkelier een boek te lezen, hij bleef zitten en liet mij snuffelen.P1220935

Ik had deze week eigenlijk graag naar het Mauritshuis in Den Haag willen gaan, waar het Meisje publiekelijk nauwkeurig onderzocht wordt. Maar ik kan en wil niet alles na lopen wat me interesseert. Tot mijn vreugde vond ik nog een tweede boek over het meisje. Met deze aanwinsten, samen voor drie euro,  ben ik helemaal in mijn nopjes. Mooi begin van de  boekenweek.

P1220937

Intermezzo

DSC_0001-003

Sinds 1973 is het Centraal Boekhuis gevestigd in Culemborg. Het is de grootste logistieke dienstverlener op het gebied van boeken in het Nederlandse taalgbied. Van bijna alle uitgeverijen zijn de courante titels op voorraad. Ik  zou daar best eens binnen willen kijken, maar we reden er vanmorgen alleen maar langs toen we op weg waren naar Beusichem. Daar volgden we bij vrienden een lezing door Olga Franssen over het leven en vooral het werk van Monteverdi. Als iemand daar enthousiast, met grote vakkennis op een ongedwongen manier over kan vertellen, is zij het wel. Na afloop werden we op een fantastische lunch onthaald. Zelfs na deze pranzo zag de tafel er nog kleurrijk uit.

DSC_0005-001

Lukt het mij wel?

DSC_0021

Reuze grappig en absurd. Want lezers willen daar helemaal niet mee stoppen. Ik ben ook aanbeland in zo’n periode dat ik het ene boek na het andere verslind. Na de serie van Elena Ferrante las ik nog een boek van een Italiaanse auteur; ‘de acht bergen’ van Paolo Cognetti.  Een zelfde thema namelijk een bijzondere vriendschap tussen twee jonge mensen met totaal verschillende achtergronden. Ook al zo de moeite waard. Nu probeer ik een kleine leespauze in te lassen. Echt. Want er wachten nog opruimklussen.

DSC_0022

Van Cisca uit Servië kreeg ik weer bericht, dat ik heb geplaatst onder haar button in de zwarte balk. Hebben júllie in elk geval wat extra’s te lezen. En als je hier op klikt, kom je bij Ciao Tutti de boekbespreking en een interview tegen met Paolo Cognetti.

Samen lezen

DSC_0005-001

Wij hadden de boeken en het tumult er omheen een beetje gemist, geloof ik. De Italiaanse Elena Ferrante schreef een reeks succesvolle boeken. De kwestie was wie achter dit pseudoniem schuilging. Het blijkt Domenico Starnone te zijn, vond ik uit via internet. Vandaag staat er in de Volkskrant een stuk over de zoektocht naar de ware naam. Het zal me overigens een worst zijn wie de auteur is, zolang het boek me boeit. Toevallig ben ik gisteren aan deel 1 begonnen nadat ik het de wijnboer bijna uit zijn handen heb getrokken.

DSC_0002-002

We kunnen nog even vooruit, deel 2 en 3 liggen klaar. Aangezien we deze boeken alle twee lezen, bespreken we ze samen na. Dat maakt het lezen extra fijn.

Kobus Wempe

DSC_0001

Ik stond afgelopen week met dit boek in mijn handen. Mijn nichtje Mieke had ooit eens een oproep gedaan op Radio West en kreeg van meerdere reageerders dit boek toegestuurd. Zij was zo lief de extra exemplaren door te geven en zo kwam er ook één in mijn bezit.

DSC_0002 DSC_0003

In 1991 hadden we nog geen internet maar nu zocht ik de naam van de auteur op, Ruurd Feenstra, die vooral bekend is geworden door de Kameleonserie. Hij schreef veel boeken, was Hoofd Jeugduitzendingen bij de Avro maar heeft ook een tijd in het onderwijs gewerkt in Scheveningen. En daar woonden mijn opa en oma met hun toen nog jonge gezin ook. En nu heeft bij mij het romantische idee post gevat, dat hij gewoon onze familienaam als inspiratie heeft gebruikt.  Het boek wordt er voor mij nog waardevoller door.