Waar de tijd heeft stil gestaan

Nadat we vorige week uit Bagno Vignono wegreden, kwamen we per toeval een ‘borgo’ tegen. Zo’n hele kleine nederzetting die in dit geval ook nog eens boven op een heuveltop ligt. Ik denk dat er maximaal veertig mensen wonen of woonden, gezien het aantal plaatsen in het kerkje dat ik recent al liet zien. De bovenste foto is de toren van dat eenvoudige kerkje dat mijn hart gestolen heeft. De tweede foto laat een sfeervol pleintje zien dat er opvallend goed verzorgd bij lag. En voor jullie denken ‘het is wel erg veel steen’ heb ik nog twee groene foto’s gemaakt. Bij de laatste heb ik echt tien minuten kwijlend naar deze tuin met moestuin staan kijken. Hier is een liefhebber aan het werk geweest.

Baden

Het eerste plaatsje dat we vorige week aandeden tijdens ons tourtje door Toscane was Bagno Vignono. Gevoed door bronnen in een uitgedoofde vulkaan, zijn hier als sinds de Romeinse tijd warmwater baden. Het centrale plein in dit stadje is zelfs één groot warm bad met een temperatuur tussen de 30 en 50 graden. Helaas wordt het niet meer als zodanig gebruikt. Maar er is maar weinig verbeeldingskracht nodig om hier badende Romeinen en middeleeuwers te zien.

We dronken er koffie en ik kreeg de smerigste cappuccino ooit. De melk bleek bedorven. Gelukkig maakte de barman het snel goed door mij een nieuwe verse kop aan te bieden. Dat voorkwam een nare bijsmaak in dit beeldschone plaatsje.