Gek op tekst

In ons hedendaagse Nederlands weten we niet meer welke woorden mannelijk of vrouwelijk zijn . Het speelt geen rol meer besefte ik toen ik de tekst las op de grote steen in Rotterdam. De zee is ons moeder staat er, daarmee ook nog eens bewijzend dat de bedenker van deze tekst Brabantse wortels heeft.

Sinds kort kom ik her en der in Delft deze oproep tegen. Aangezien ik ook vaak automobilist ben, zie ik het belang hiervan helemaal in. Fietsers in donkere kleding zonder verlichting zijn veel onzichtbaarder dan ze zelf denken.

Deze tekst staat op de ruit van een cadeauwinkel. Een gratis presentje dat we vaker moeten uitdelen. Met alle drie de teksten ben ik het hartgrondig eens. Vooral die laatste. Laten we dat massaal gaan doen, de wereld wordt er prettiger door.

Klagen

P1190901‘Ze’ hebben aan de rand van dit fraaie plantsoen drie knalgele borden geplaatst om automobilisten die hier hun kinderen afleveren op school, tot spoed te manen. Kiss en ride heet dat. En dat is lelijk. Zó lelijk, dat ik het niet eens wil laten zien. Ik heb het over de borden hè, niet over het kussen. Behalve een basisschool zijn er op de Nieuwe Plantage een aantal gezinsvervangende tehuizen waar ’s morgens en ’s avonds busjes stoppen om mensen naar hun werk te brengen of weer thuis af te leveren. Nou kan ik me voorstellen dat buurtbewoners hebben geklaagd over de overlast die dit geeft maar of ze nou zo gelukkig zijn met drie afzichtelijk gele borden? Ik kan het me niet voorstellen.