Mensen na de moestuin

P1180047
Nog steeds oogsten we tomaten, doen we soms een aardbei in de yoghurt en er hangen nog drie aubergines te rijpen. Maar dat ik daar nog een paar maal een maandags blog mee kan vullen, nee. Dus begin ik vanaf vandaag met Mensen op Maandag. Dat zal niet persé actueel zijn, de foto kan korrelig zijn vanwege inzoomen maar mensen staan centraal. Ik kan de levensgeschiedenissen en achtergronden gewoon zelf verzinnen als dat nodig is. Het mannetje dat bij deze voetjes hoort, ken ik. Zijn broertje, zijn ouders en zijn oma ook. Ik hoop mee te maken dat deze voetjes ooit maat 43 zijn.

Moestuinbloemen

De knoeperts van bloemen die de courgettes leveren, kent iedereen wel. Deze maandag aandacht voor de mini’s in de moestuin.
coll4
De rucola bloeit en ik ga de zaden bewaren voor volgend jaar.
coll3
De oregano bloeit ook en dat laat ik lekker gaan al is het beter voor de smaak om de bloemen eruit te knippen.
coll2
De bloem van de tomaat ziet er onooglijk uit maar we plukken al vrachten vruchten.
coll1
De aubergine steelt de show en levert naar behoren. Bloemen in de moestuin, het leven kan niet zonder.

Weekje Nederland dag 5, de aubergine uit Gubbio

P1170446-002
In de supermarkt in Gubbio kwam ik een aubergine met schenktuit tegen. Ik was er meteen weg van. Hij lag nog maar in zijn uppie onderin de groentenkist. Lang staan twijfelen of ik hem zou kopen. Al was het maar om hem een leven als siervoorwerp te gunnen. Uiteindelijk toch niet gedaan. Vooral ook in de hoop dat er nog ergens een moeder met een stel kinderen langs zou komen en zich over deze leukerd zou ontfermen. En omdat ik wist dat het van moestuinfoto maar moeilijk kon komen nu we weer even op een bovenhuis wonen, krijgt ie van mij vandaag de plaats die hij verdient.

L’orto (de moestuin)

DSC_0003-001
De moestuin op maandag ziet er nog tamelijk leeg uit. Maar schijn bedriegt. Er zijn courgettes geplant, aubergine en rode paprika. Er staan diverse soorten tomaten. Een rij boontjes is ook in de maak en de aardbeien liet ik al eerder zien. Tussen de gewassen hebben we een pad gemaakt van hakselhout. Dat is handig als het heeft geregend want dan blijft de vette klei niet aan je schoenen plakken. Aan opbinden van de boontjes en tomaten zijn we nog niet toe maar de stokken staan er al. Het pompoenzaaisel is helaas niets geworden dit jaar dus dat gaan we opnieuw proberen. Gisteren zaaide ik nog wat wortels en rucola. ’t Is nu een kwestie van bewateren en onkruid verwijderen, de rest doet moeder natuur.