De bui zien hangen

P1220399

De tropische tuin in Colombia (klik) is andere koek dan ons Italiaanse erf.  Er viel hier de laatste twee weken geen druppel en onze familie begreep de wens voor een fijne plensbui dan ook heel goed. Hun aanmoedigingen hebben geholpen want terwijl wij weer op huis aanreden vanaf het vliegveld in Ancona waar we hen hadden afgeleverd, zagen we dit. Nog geen vijf minuten later zagen we niets meer en gingen bij een benzinestation maar even de weg af. Daar stonden zowel personen-als vrachtauto’s de bui af  te wachten. Tien minuten later konden we onze route vervolgen. Onze tuin is heerlijk opgefrist van deze tropische bui. Wij ook. Dus aan de slag in de tuin. Net zo lang tot onze ruggen het wel weer genoeg vinden.

DSC_0012

 

Advertenties

Was en water

P1220296

Kortgeleden zag ik, vanuit de rijdende trein richting Ancona, dit balkon. Als er dan een wasje hangt, weet ik niet hoe snel ik mijn camera moet pakken. We reden bijna het station binnen en overal ter wereld kijk je dan tegen huizen aan die nou niet bepaald de mooiste zijn.  Dat maakt het alleen maar fijner om te fotograferen. Maar vóór jullie denken dat de bewoners van dit huis te beklagen zijn, laat ik even hun uitzicht zien. Ik hoefde daarvoor alleen maar naar het linker coupéraam te lopen.

P1220301

 

Vliegvelden

DSC_0015

Gisteren was dochter Fleur zo lief mij naar het vliegveld van Eindhoven te brengen en in Bologna stond de wijnboer me op te wachten. Dat is nog eens luxe en comfortabel reizen. Het is goed te merken dat de vakantiestroom op stoom is gekomen want het was op beide vliegvelden waanzinnig druk. Goed. Ik ben er weer, tot wederzijds genoegen. En ik kon meteen genieten van het uitzicht waar de late avondzon nog even als een spot de berg verlichtte. En vandaag? Staan we op het vliegveld van Ancona om familie op te halen. Daar ga ik de komende week vast nog over te bloggen.

DSC_0014

In de wolken

IMG_20160513_200537 (2)-001

Het blijft fascinerend om bóven de wolken te vliegen. Ineens zie je de zon weer. Vanaf Ancona vlogen we gisteravond naar Brussel Zuid en namen een shuttlebus naar het centrum, want de aankomst was te laat om door te kunnen treinen naar NL. Tjee, wat is goed merkbaar dat België een verhoogde terreurdreiging heeft, waar je keek zag je militaire patrouilles. Na veel gezoek vonden we ons vooraf geboekte hotel, dat slechts op 300 meter van het station gelegen was. Vanmorgen namen we de trein Brussel-Rotterdam en moesten we, vanwege werkzaamheden aan het spoor, door naar Schiedam  en vandaar met de bus naar station Delft. Achteraf gezien had het misschien wel minder ingewikkeld gekund. Maar dan hadden we dit uitzicht nooit gehad.

Stilte voor de storm

P1190149Geen hooibalen of moestuin vandaag. De zomerse blik is hier gericht op de enige echte Adriatico. Omdat we al vroeg in Ancona waren om onze vrienden naar het vliegveld te brengen, moesten we ook even zeelucht opsnuiven. Niet dat we er heel lang vertoefden, maar een kop koffie en later nog een ijsje was toch wel het minste. Het was er nog rustig. Maar zodra de schoolvakantie begint, en dat is volgende week, stromen de opa’s en oma’s met kleinkinderen toe. Kinderen in Italië hebben maar liefst drie maanden vakantie. Dan zijn werkende ouders dolblij dat ze niet ál te jeugdig waren toen hun eerste kind geboren werd en dat hun ouders juist behoorlijk vroeg pensioneerden.

Gewoon gewoon

P1180063
Netjes de huurauto weer ingeleverd in Charleroi en toen in het vliegtuig gestapt naar Ancona. En daar zijn we weer, gewoon vanachter de laptop waarop de fotocamera is aangesloten. Dus geen gepruts op een klein tablet al gaat me dat ook steeds beter af. Ik laat even ‘ons’ vliegtuig zien waarmee we snel en goedkoop naar huis vlogen. We gaan nog een paar weken van Caldese en omgeving genieten. We gaan huis en tuin winterklaar maken. Maar voorlopig gaan we eerst maar eens eten.

De laatste blik op België

DSC_0093
Deze keer maakten we gebruik van de lijn Ancona-Brussel Zuid. In acht uur zijn we van deur tot deur, eigenlijk toch wel een snelle verbinding, we hoefden niet in het holst van de nacht de deur uit en vertrokken om tien uur vanuit Delft. Het laatste dat je van België ziet voor je de vertrekhal van het vliegveld ingaat is een frietkot dus die moest maar even op de foto. Thuis gekomen eerst moestuininspectie, aardbeien plukken en eten koken. Dan pas het blog en de foto. Mét verrassing. Kijk maar naar die meneer links. Die had ik nooit bewust in die pose durven fotograferen.