Werkpaard

Een boek over de avonturen van een autoreis. Ik kon me er niet veel bij voorstellen. Het gaat over een Subaru Forester die 500.000 km heeft gereden en waarmee de eigenaren terugreizen van Amsterdam naar Tokyo waar hij ooit uit de fabriek rolde. Het gaat over veel meer natuurlijk. Het echtpaar is ongewild kinderloos en ze besluiten dat pijnlijke onderwerp nog eenmaal met elkaar door te praten. Het is een ontroerend boek, humoristisch geschreven en het doet ons bovendien anders kijken naar onze eigen oude Subaru. De auto die al 200.000 km op de teller heeft staan. Ons eigen werkpaard waarmee we op en neer rijden naar Italië. Onze auto heeft geen bijnaam van ons gekregen maar ik ben toch anders naar hem gaan kijken.

Fort Altena

Als ik nog langer wacht met het laten zien van de foto’s van Fort Altena, dan klopt er niks meer van. Dan is de natuur zó drastisch in de lentestand, dat dit bericht wel erg gedateerd gaat aan doen. Een kleine twee weken geleden liepen we waar ooit de Napoleontische straatweg van Parijs naar Amsterdam was. Het fort maakte deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werd in de 19e eeuw aangelegd en staat inmiddels op de nominatie te worden opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Het frappante is dat bij dit fort nooit is gevochten en het nu dienst doet als Natuurpoort. Het fort kent wel een militaire geschiedenis als onderdak voor gemobiliseerde soldaten. Hier vandaar kan gewandeld en gefietst worden in het Land van Heusden en Altena én de Biesbosch. Bovendien, en dat was goed te zien, is er een brasserie met ruimte genoeg voor bruiloften en partijen. Wij deden een rondje om het fort en houden de locatie in gedachten voor de kleinkinderdag. Wat een interessante locatie!

Een slag in de rondte

Ook de minibieb in ons gebouw ontkwam niet aan een opruimbeurt. Hij stroomde over en dus keek ik eens goed welke boeken er al lange tijd in staan en verdween een stapel samen met ons eigen overschot richting de kringloop. Ik ben trouwens een grootverbruiker als het om minibiebs gaat. Het boek De lange dagen van Castellamare komt er ook vandaan. De levens van drie generaties op een eiland vlakbij Sicilië heb ik verslonden. Jammer dat het eiland niet bestaat, ik zou er zó naar toe willen.

Hier ligt de te lezen stapel voor me klaar. Het idee zonder boek te zitten is bijna onverdraaglijk en komt eerlijk gezegd ook nooit voor. Ben nu bezig in de Engel van Amsterdam van Geert Mak waarin de geschiedenis tot de negentiger jaren van de hoofdstad wordt beschreven en geduid. Heel interessant. De wijnboer dook na mij in het boek over Castellamare. Daarna zal het gaan rouleren bij onze Nederlandse vrienden in Italië. Ik lees me in deze periode een slag in de rondte en de boeken circuleren mee.

Aan de grond

We hadden een breekbaar pakje dat naar vrienden in Amsterdam moest. We leverden het persoonlijk af. Op die manier konden we even een ritje maken en eens wat anders zien dan onze eigen omgeving. Afgezien van bezoeken aan mijn moeder, zijn we al acht weken niet meer bij anderen in huis geweest. Nu dronken we even koffie in het ruime Amsterdamse huis en met de nodige afstand. Het voelt bijna alsof je iets illegaals doet. Ter hoogte van Schiphol is het luchtruim compleet leeg, dat valt direct op. En werkelijk overal geparkeerde vliegtuigen, die ik vanuit de rijdende auto nauwelijks op de foto kreeg maar als tijdsbeeld tóch graag wil laten zien. Mijn blog fungeert ook als een dagboek. De rit was leuk, de koffie heerlijk en die vrienden zijn ons dierbaar dus het was heel aangenaam elkaar weer even te hebben gezien.

Delfts Blauw uit China

Ach ja, dat wisten we al, hè. Dat in China mooi aardewerk en porselein werd vervaardigd en dat die handige Nederlanders het zijn gaan namaken. Dat begon zo eind zestiende eeuw en was een stuk goedkoper dan de Chinese import. Er waren in de topjaren meer dan honderd aardewerkfabrieken in Delft, maar rond 1800 bleek de productie in Staffordshire in Engeland goedkoper en verdwenen de fabrieken op een paar na, uit Delft.

De Porceleyne Fles heeft op de grens van Rijswijk en Delft het atelier Heinen Delfts Blauw dat een paar jaar geleden de Delftse Paauw overnam. Dit bedrijf heeft verschillende vestigingen onder meer in Amsterdam en Curacao. Bovendien is er een groot atelier in China. Vanuit dát atelier kwamen onlangs twee enorme vazen naar Delft. Het schip, waarover ik dinsdag schreef, en de pauw vormen de decoratie op de drie meter hoge vazen. Maar liefst vier eeuwen waren er voor nodig om ‘Delfts’ aardewerk weer in China te laten maken. Een apart verhaal als je me mij vraagt.

Ode aan het Varken

Sinds deze maand staat in de Delftse Hout dit bijzondere kunstwerk van Jantien van Mook. Het staat er natuurlijk niet zomaar, het betreft een actievarken. Samen met de Partij voor de Dieren en de Dierenbescherming ontstond een Europees burgerinitiatief ‘Stop de kooien’.

Met het welzijn van dieren die leven in de vee-industrie is het droevig gesteld. Ondertekenen van de petitie kan hier. Dit reizend varken stond al in Amsterdam, Den Haag, Haarlem, Eindhoven, Leiden en Utrecht. En nu dus in Delft. Van mij had de plek wat prominenter gemogen, bijvoorbeeld midden op de Beestenmarkt tussen de terrassen. Toepasselijk en met meer aandacht. Dus misbruik ik mijn blog voor een keer voor de goede zaak.

Varend corso

Alle buren hadden het zich gemakkelijk gemaakt gistermiddag. Wij ook hoor. Er voer een fraaie promotie langs van alles wat het Westland te bieden heeft. We keken ons ogen uit

Mijn leuke Indiase buurvrouw met wie ik pogingen deed haar wat Nederlands bij te brengen, zat naast me. In november had ze me gevraagd waar toch alle mensen waren, ze zag er zo weinig op straat. ‘Wacht maar tot het zomer is’, had ik haar toen gezegd. ‘Dan is heel Nederland één groot terras en zie je overal mensen.’ Zaterdag was ze in Amsterdam bij de Gay Parade. In één weekend was ze de helft van alle Nederlanders tegengekomen, stelden we samen gniffelend vast.

Op visite

P1220540P1220543P1220550P1220551P1220556

Toen we precies een week geleden door Sansepolcro liepen, hing overal de was buiten. En ik hád al zo’n topdag vol fotogeluk. Maar goed, even iets heel anders. Gisteravond waren we uitgenodigd bij onze tuinhulp S. Zijn moeder komt hier wel eens helpen schoonmaken bij gastenwissels. Nu leerden we ook zijn verloofde, zijn vader, zus en zwager kennen. Deze laatsten hebben een schattig tweejarig dochtertje dat, zeer Italiaans, de hele avond rond dartelde. We werden enorm gastvrij onthaald en aten heerlijk en overvloedig. Ons Italiaans schiet vaak tekort wat tot hilarische misverstanden kan leiden. Waar wij dachten dat ze het over de dames op de Amsterdamse wallen hadden, bleek het te gaan over de Kleine Zeemeermin in Kopenhagen. Wij waren vergeten dat Denemarken en Nederland hier nog wel eens met elkaar verward worden. Lekker langs elkaar heen pratend, klets je een avond dan toch makkelijk vol.

Overeenkomst en verschil

Het gebeurt mij nogal eens. Dat ik snel een boek tussendoor lees, terwijl ik in een ander bezig ben. Ik lees momenteel De levens van Jan Six. Heel interessant maar dan krijg ik Sonja toegespeeld en schuif ik Geert even aan de kant. Het boek van en over Sonja Barend las ik in één adem uit. Beide boeken gaan over Amsterdamse families, hun levens, de complicaties en de drama’s. Maar verder houdt de gelijkenis op. Bij Barend blijven er raadsels, bij de familie Six wordt alles historisch verantwoord en nauwkeurig verteld. Wat me verder nog treft is dat de foto van Sonja de allure heeft van een middeleeuws portret.  Bij de Six verlaat ik al lezende de middeleeuwen en ben benieuwd naar het vervolg.

Onnavolgbaar

freek+de+jonge

In tijden heb ik niet zo langdurig hard gelachen als gisteravond. Met goede vrienden zaten we in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag bij een voorstelling van Freek de Jonge. Actueel, scherp, met de nodige zelfspot en hilarisch. Het programma heet Stemmin5 met de verkiezingen als thema. Zo lang deze man op de planken staat, ben ik fan van hem. Al moet ik toegeven dat ik hem de laatste jaren een beetje kwijt was. Of hij mij. Maar vandaag geniet ik nog na van zijn vakmanschap en humor. Benieuwd? Er werden tv opnamen gemaakt. Maandag 13 maart om 20.25 op NPO 2 is de registratie te zien. Wie kans ziet vanavond of morgen de voorstelling in Amsterdam te gaan zien, raad ik dat met klem aan want ‘in het echt’ komt het nog beter binnen.

(foto van het www)