De Gotthard

IMG_20181102_140601

Vanuit Gubbio rijden we naar de Adriatische kust en dan naar het noorden. Via Milaan komen we in Como waar we Zwitserland inrijden. Daar heb je de Gotthardtunnel. Die is zeventien kilometer lang. Zeventien! Da’s lang hoor. Met de auto rij je hem in een kwartier. De afgelegde kilometers worden aangegeven op borden. Bij kilometer negen realiseer ik me altijd dat we héél diep in een berg rijden. Ik heb gelukkig geen engtevrees maar ik zou hem afraden als je dat wél hebt. Enfin, we zijn weer veilig thuis in Delft na een overnachting in Duitsland. Er valt nog veel te vertellen maar dat komt morgen.

Advertenties

Vertier

DSC_0024-001

DSC_0031

DSC_0037

Zo. Het mag duidelijk zijn waar wij vandaag geweest zijn. Op misschien wel de laatste mooie en warme dag deze week, deden we een stranddag aan de Adriatico. Het bestuderen van de menselijke soort kan daar bovendien heel goed plaatsvinden. Ik kijk veel naar vrouwen. Probeer hun leeftijd én gewicht te schatten en vergelijk dat met mijzelf. Zijn mijn heupen nou ook zo breed? Of: mens koop een badpak in plaats van een bikini, alles flubbert eruit en erover. Dat soort gedachten. Ik kijk ook naar mannen hoor.  Gewoon voor het mooi. Echt, ik amuseer me wel met mijn studie daar aan het strand van Senigallia.

DSC_0036DSC_0042

 

Stilte voor de storm

P1190149Geen hooibalen of moestuin vandaag. De zomerse blik is hier gericht op de enige echte Adriatico. Omdat we al vroeg in Ancona waren om onze vrienden naar het vliegveld te brengen, moesten we ook even zeelucht opsnuiven. Niet dat we er heel lang vertoefden, maar een kop koffie en later nog een ijsje was toch wel het minste. Het was er nog rustig. Maar zodra de schoolvakantie begint, en dat is volgende week, stromen de opa’s en oma’s met kleinkinderen toe. Kinderen in Italië hebben maar liefst drie maanden vakantie. Dan zijn werkende ouders dolblij dat ze niet ál te jeugdig waren toen hun eerste kind geboren werd en dat hun ouders juist behoorlijk vroeg pensioneerden.