Esther, Adriaan, Ton en een weggever

Uit de minibieb haalde ik een boek met verzamelde colums van Esther Verhoef. Nog niet eerder las ik iets van haar. Ze schrijft best aardig, vond ik. En toen ik bij de kringloop twee boeken van haar zag voor nog geen twee euro per stuk, schafte ik ze aan. Lekkere weglezers tijdens de donkere dagen. Fijne doorgevers zijn het ook. Lees vooral dit hele bericht uit.

Van Adriaan van Dis heb ik zo’n beetje zijn hele oevre in de boekenkast staan. Dus dat onlangs geschreven kinderboek wil ik wel hebben, liet ik me recent ontvallen. Ik mocht het op 5 december uitpakken want de wijnboer bleek een attente Sinterklaas te zijn.

Leuk geschreven en geweldig geïllustreerd. Een luxe gouden boekje bovendien. Had ik niet onlangs een zilveren boekje gekregen? Warempel, het meisje met de Parel, geschreven door Ton van Reen en van tekeningen voorzien door Ben van Brummelen.

Waar ken ik nou de naam Ton van Reen ook weer van? Ha, die staat met twee dikke en één dun boek ook in de kast. Korte dagen en veel regen; ik hoef me niet te vervelen.

De twee thrillers van Esther Verhoef ga ik doorgeven. Wie er één wil hebben (als ik ik het uit heb) kan zich melden, ik stuur het met liefde door.

Interview

P1180874
Tranen met tuiten gelachen om Swiebertje en Malle Pietje. Naar een huiveringwekkend interview gekeken van Adriaan van Dis met Willem Oltmans. Ons verbaasd over het bordkartonnen decor van Pipo de Clown en zelf een nieuwsprogramma gepresenteerd. Inderdaad, ik was, samen met een zusje, gisteren in het Museum voor Beeld en Geluid in Hilversum. Daar wordt een heel verleden aan goede herinneringen aangeboord, zeg. Bij het zien van dit logo, dat een paar jaar de talkshow van Ischa Meijer sierde, kreeg ik op slag heimwee naar de man. Onconventioneel en zeker niet altijd aardig voor zijn gasten. Maar wat kon die man interviewen. Adriaan en Ischa, voor mij twee grootheden op interview gebied.