Van Gogh in Delft

Het was wat lastig fotograferen in die smalle straat maar de hele gevel moest erop! In plaats van een wandelingetje, fietsten we gisteravond na het eten door Delft. Ik kwam niet alleen deze geweldige muurschildering tegen, ik vond na afloop ook op de site van Delft in de buurt een mooi aansluitend verhaal. Het originele schilderij dat Van Gogh in 1885 in Brabant schilderde, heeft jarenlang toebehoord aan Hugo Tutein Nolthenius, kunstverzamelaar en directeur van de Calvéfabriek. Hij woonde bij ons om de hoek in dit pand. Daar ben ik vandaag natuurlijk speciaal naar toegelopen.

De man was ongehuwd en had geen kinderen. In de hongerwinter 1944 overleed hij en zijn erfgenamen vochten om de inboedel. Dat ging via een loterij. Degene die het eerst mocht kiezen koos een fiets met luchtbanden. Voor de schilderijen hadden de erven geen belangstelling. Er is een tekening gemaakt van de ruzie die ontstond bij het verdelen van de erfenis met een toepasselijke titel.

Van Gogh heeft over de Aardappeleters gezegd dat ‘die luitjes die bij hun lampje hun aardappels eten, met die handen die zij in de schotel steken zelf de aarde hebben omgespit en (…) dat zij hun eten zo eerlijk verdiend hebben.’ Het origineel hangt inmiddels in het Kröller- Muller museum. Maar in Delft is het vertrek ervan wel heel origineel opgelost.

Wonderen in de moestuin

DSC_0011-002
Om rozen te stekken, kun je een steel schuin afsnijden, in een aardappel steken en die samen in de aarde zetten. Las ik ergens op internet. Ha, dacht A3, dat ga ik ook proberen met olijfstekken. Alle zorg en geduld voor een olijfbomenkwekerij had vorig jaar tot niets geleid. De nieuwe olijfstekken slaan nog niet aan, maar we hebben wél aardappelplantjes. DSC_0005
Wat een wonder. Nou, die zijn dus maar in de volle grond gezet. De pompoenen, waarover ik vorige week nog schreef dat ze het af laten weten, hebben zich bedacht. Althans ééntje. De rucola knalt binnen een week het potje uit. Dát is nou het leuke van een moestuin. Die onverwachte en wonderlijk dingen. Tenslotte nóg een beloning: een handvol aardbeien, onze eerste oogst dit jaar.