Mooi Midden Delftland

De Schilpen, heet dit leuke museum in Maasland dat gelegen is aan een schelpenpleintje. ‘De grutterij die nooit verdween’ meldt het museum trots. Het kruidenierswinkeltje is nog volledig ingericht als rond 1900 en je kunt er ouderwets snoepgoed kopen. Ook het woonhuis en het pakhuis kun je bezoeken, sommige delen dateren uit de 16e eeuw. Toen wij er jaren geleden met ons toen nog jonge kinderen waren, werden we in de winkel geholpen door een vrijwilligster die passend gekleed was en ons sterk aan Saartje deed denken.

Ach, plaatsjes zoals deze, ze zijn om te koesteren. Vrijwel alle huizen zijn rijksmonument, al kwam ik er één tegen, die wel een behoorlijke opknapbeurt kan gebruiken. De laatste foto maakte ik op de terugweg vanuit de auto, de weg was te smal om te stoppen. Midden Delftland heet dit gebied, met molens en weilanden, met schapen en koeien en aalscholvers die hun vleugels laten drogen in de westenwind.

Dreigend

Alsof we gisteren nog niet water genoeg hadden gezien, liepen we vandaag en rondje om de plas in de Delftse Hout. Daartoe moest mijn dagschema wat omgegooid worden. Ik weet niet hoe dat bij anderen gaat, maar mijn ochtenden zijn meestal gevuld met nuttig en de middag is voor de ontspanning. Maar komaan, het zou vanmiddag gaan regenen dus de ontspannen wandeling werd naar de ochtend verschoven.

Het was er zo rustig, we kwamen eigenlijk alleen mensen met honden tegen. De natuur is hier aangelegd en wordt ook telkens aangepast met rietoevers, nevengeulen, duikers en drijvend groen. Er is ook een strandje dat de zomermaanden zeer goede diensten bewijst. Op die hoogte ligt in het water een plateau waar vanaf gedoken kan worden. Nu hadden meeuwen en aalscholvers het zich toegeëigend. Het begon te betrekken en bij de eerste regendruppels zaten wij weer hoog en droog enorm tevreden te zijn.