Alsof er een engeltje over je tong…

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat een pak koekjes je dóór de kastdeur heen roept: eet mij, eet mij! De vijf laatste citroenkoekjes vonden in een moeite de weg naar mijn mond. Pas toen het doosje leeg was, zag ik aan de zijkant perforaties zitten die dit doosje vleugels geven. Grappig hè? Dus ja, ik ben door een engeltje verleid en dan geeft het niet. De tweede verleiding vond plaats bij de appie.

Daar vond ik tongenworst en ik was in een sprong terug in mijn jeugd. Misschien gruwen veel lezers van dit soort broodbeleg maar net als zure zult doe je mij er af en toe een groot plezier mee. Het is een ouderwetse restverwerking maar ik heb er beslist van genoten al zal het waarschijnlijk jaren duren voor ik me er weer aan vergrijp. Dat kan ik van de citroenkoekjes niet beloven.

14 gedachten over “Alsof er een engeltje over je tong…

  1. Bloedworst met een appeltje, jaaaaaren niet meer gegeten, maar heerlijk! En die roepende koekjes… ja dat ken ik, daarom heb ik bijna nooit koekjes in huis. Maar met die vleugeltjes… ja dan mag het wel. 🙂

  2. Hoewel geboren en opgegroeid op een boerderij waar ook elke winter wel een of twee varkens geslacht werden, stond er nooit bloedworst of tongenworst op het menu, de eerste twintig jaar van mijn leven. Waarschijnlijk omdat mijn moeder niet van bloedworst en aanverwants hield en daarom het bloed ook niet opgevangen werd.
    Pas in mijn militaire diensttijd (1964/1965) kwam ik in de keuken te werken en echt in aanraking met bloed- en tongenworst en kreeg steeds meer begrip voor de afkeer die mijn moeder ervan had. Het ergste vond ik nog wel als op het menu bloedworst stond met een appelschijfje; in de keuken bleef de specifieke geur ervan dagenlang hangen. En ik hield daar absoluut niet van.

    • Ik kan me ook jouw afkeer wel voorstellen, Willem. Ik vind het van mezelf ook bijzonder dat ik dit soort worst lust. Staat er op de menukaart in een restaurant zwezerik, dan zie ik dat ook als een buitenkansje en bestel het.

  3. Tongworst, zure zult en bloedworst roepen nostalgische smaken en herinneringen op.

    Ik leef nu al weer enige tijd veganistisch.

    Maar toch lees ik mt plezier deze blogpost van jou.

    Vrolijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.