Citroen en abrikoos

Men schuwt een hevig kleurtje voor de buitengevel niet, hier in Italië. En op de een of andere manier word ik er altijd toe aangetrokken. De foto’s komen (alweer) uit het dorp met de muurschilderingen. Het glas-in-loodraam is dan ook bedrieglijk echt.

Als de huizen gedurende lange tijd geen lik verf krijgen, dan verkleurt of ontkleurt de boel en krijg je dit effect. Aan de ontsierende elektriciteits-en telefoonkabels die aan gevels plakken en bovengronds de straat overspannen stoor ik me niet meer. Maar kwetsbaar is het natuurlijk wel, zo maakten wij onlangs weer mee. Neemt niet weg dat we het nog altijd heerlijk vinden om in dit geweldige land te kunnen wonen.

10 gedachten over “Citroen en abrikoos

  1. Vreemd genoeg geeft hier zo’n kleurenpalet meestal heel veel gedoe.
    Waarna er vaak ook nog eens gedwongen opnieuw in een meer neutrale kleur geschilderd moet worden.

    Ik vind de foto’s en dus de huizen alleen maar mooi!

    Stille groet,

    • Mijn oudste broer kan erover meepraten; hij had de gevel van zijn Emmeloordse woning ooit eens een nogal van de buurhuizen, afwijkende kleur gegeven en kreeg de gemeente daarover op zijn dak. Die dreigden desnoods naar de rechter te zullen stappen om dat af te dwingen. Het is er nooit van gekomen omdat er op geen enkele wijze iets vastgelegd was over de kleurstelling van de woningen in de gemeente en ook omdat hij redelijk snel daarna zijn woning verkocht heeft en elders in Emmeloord, een nieuwe heeft laten bouwen. Het grappige vind ik wel dat hij ook bij zijn nieuw gebouwde woning kleuren gebruikt heeft die nogal afweken van de naastgelegen huizen. Vanuit de gemeente is daar nooit iets over gezegd.
      Met een beetje kleur in huizen in huizen is niks mis lijkt me, al ben ik er ook op tegen dat het dwingend opgelegd wordt. Een jaar of 25 terug was ik enige tijd in, of is het op Lanzarote, en daar werd ik totaal narrig van de enorme saaiheid van de huizen. Weinig afwisseling en geen of nauwelijks hoogbouw en allemaal wit of geel. Bleek dat ene César Manrique daarvoor verantwoordelijk was. Hij had verordonneerd dat gebouwen hooguit 4 of 5 lagen hebben mochten en allemaal in witte of gele tinten geschilderd mochten zijn. In de tijd dat hij enige tijd geen zeggenschap had over het eilandbestuur schijnt er in de hoofdstad een torenflat gebouwd te zijn.
      Wat ik begreep dat de ene helft van de bevolking vierkant achter Manrique stond en dat de andere helft niet kon wachten dat hij zijn biezen pakte.
      Ben er nooit meer geweest en weet dus ook niet hoe het allemaal verlopen is.

  2. Altijd weemoedig als je je tweede land achter moet laten…. Net nu alles er weer zo mooi uitziet.
    Kleurige huizen heb ik gelukkig hier ook; jammer dat de moderne nieuwbouw zo saai is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.