De romantiek van het wijnmaken

In oktober vorig jaar leverden we onze rode druiven in bij de wijncoöperatie, het is hier terug te lezen. Ook de helft van de wijnoogst van onze vrienden brachten we er naar toe. Vandaag zijn we ‘onze’ wijn op gaan halen. We overlegden onze bewijsjes en de wijnleverancier liet er een verdeelsleutel op los. Het valt ons altijd tegen. Vervolgens mochten we voor een bepaald bedrag tanken.

Voor de ingeleverde zeventig kilo rood, kregen we vijftien liter wijn terug. De honderdtwintig kilo wit lieten we vullen in een 23 liter fles waarvoor iets bijbetaald moest worden. Slimme rekenaars kunnen nu wellicht de verdeelsleutel berekenen maar daarvoor moet je niet bij mij zijn.

Met twee gevulde mandflessen reden we terug. Terwijl de wijnboer in zijn enthousiasme zes lege van huis had meegenomen. Enfin, toen we vorig jaar om deze tijd de wijnoogst als verloren beschouwden, waren we met dit vooruitzicht tevreden geweest. Dus dat zijn we dan nu ook maar. We kunnen gaan bottelen.

11 gedachten over “De romantiek van het wijnmaken

  1. We hebben in het verleden heel vaak wijn gehaald bij wijncoöperaties met een goede naam en dan zelf gebotteld. Er zijn er genoeg in de Rhône vallei. Jullie hebben weer wat te doen, succes er mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.