Duizend en één keer

Het mag dan wel stil in de binnensteden zijn, op andere plaatsen is er veel beweging. We maakten een autotochtje langs de Waal en zagen hele kolonies ooievaars. Het was een af- en aanvliegen; halzen, poten, vleugels; één wirwar. Voor de duidelijkheid laat ik deze eenling zien, die was zo aardig voor me te poseren.

We hebben ademloos naar ze gekeken en ook geluisterd naar hun specifieke geklepper. Zwanen, daar hebben we er ook tientallen van gezien. Net als de mensen hebben ook de dieren het voorjaar in de kop.

Natuurlijk speurden we bij elke waterkant nog naar de ijsvogel. Die laat zich jammer genoeg aan ons niet zien. Maakt niet uit. Een vriendin wees me erop dat de dagen van nu af langer worden dan de nachten. Kijk, dáár kan ik wat mee! Ik hou van het licht en van het voorjaar maar dat heb ik hier al minstens duizend keer geschreven.

18 gedachten over “Duizend en één keer

    • Ik hoef de ijsvogel niet eens op de foto te krijgen maar wil hem gewoon graag in het echt zien, Marthy. Ik was ook reuze blij met de ooievaar, witte reigers, zwanen en ander fladderend spul dat we hebben gezien.

  1. Wat héérlijk om de bedrijvigheid van de vogels te zien en horen die zo uitbundig de lente aankondigen.

    Tel daarbij dat vanaf nu dagen steeds langer worden en dat volgens de kalender morgen de lente écht begint. Daar bovenop zondagochtend het begin van de zomertijd….
    Tjonge, ik kan mijn geluk niet op!

  2. Wat is het toch héérlijk om al die bedrijvigheid van de vogels te zien en horen waarmee ze het voorjaar aankondigen!

    En te weten dat het van nu af aan steeds langer licht wordt doet er nog een schepje bovenop.
    Tel daarbij morgen het begin van de Lente en morgenavond het begin van de zomertijd.

    Tjonge, wat een feestweekend, ik kan mijn geluk bijna niet op!

    • Tijdens mijn lagereschooltijd, inmiddels meer dan 65 jaar achter mij, heb ik een jaar een onderwijzer gehad die erg van zingen hield. Het belangrijkste wat ik me nog van hem herinner is dat hij een stemvork gebruikte en ons in het voorjaar een lied leerde met de oubollige tekst “Die winter is verganghen, ik zie des meis virtuut”. We zongen het braaf, maar hadden geen idee wat een ‘virtuut’ in het Nederlands was. In onze moerstaal, het Midden-Drents, is een vertuut een malle frats, maar we hadden wel door dat het dat niet zijn zou.
      Jij ziet dus ook ‘des meis virtuut’, of zoals de ‘modernere’ versie luidt ‘des meien schijn’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.