Voorlinden (3)

DSC_0056

DSC_0057-001

Een jonge vrouwelijke suppoost hoorde ons over Armando praten. ‘Het spreekt me niet zo aan, die somberte’ zei ik in de verder lege zaal. Ze kwam naar ons toe en legde uit wat de kunstenaar had bewogen. Dat hij het vreemd vond om over bospaden te lopen waar in de oorlog verschrikkelijke dingen hadden plaats gevonden en dat niemand op die plek daar meer bij stil stond. We kregen een klein college van haar en keken met andere ogen. Al verandert dat niets aan mijn voorliefde voor kleur. DSC_0055

Ook dit is werk van het multitalent dat Armando was. We luisterden naar zijn gedichten en vioolmuziek met uitzicht op de tuin. Waarbij je in opperste concentratie natuurlijk ook je ogen kunt sluiten. We begrepen Armondo steeds beter. DSC_0033

10 gedachten over “Voorlinden (3)

  1. Wat een uitleg toch kan doen, hè? Het ene moment kan ik somberheid in kunst zeer waarderen en het andere moment vind ik het driekeerniks. Ligt ook aan je stemming, denk ik?

  2. Ongeveer zo’n gevoel kreeg ik vanavond toen ik mijn schoonvader hoorde praten over hoe zijn opa iedere week van Brunssum naar Übach-Palenberg liep om van daaruit met de trein in Aken te gaan werken. De arme man liep er anderhalf uur over. Ik ‘zoef’ in een goede 10 minuten over ongeveer dezelfde weg, daar waar hij en vele anderen ooit liepen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.