Tijdreizen

dsc_0001

Hoe meer een mens weet, hoe meer hij beseft niets te weten. Dat is ook ons uitgangspunt waar het moestuinieren en de wijngaard betreft. Wil je dat een beetje biologisch doen, dan is het zaak hierover veel te lezen en te leren. Juist in de periode waarin de natuur in stilstand lijkt, verdiepen we ons in deze materie. We volgen blogs zoals Moeskers Moestuin en die van Frank Anrijs. Deze laatste schreef onlangs dit boek, dat we zowat uit elkaars handen trekken om er telkens wat in te kunnen lezen. De kortste dagen van het jaar hebben veel lange en donkere avonden waarin we ons al weer voorbereiden op de groeikracht die onverminderd doorgaat en op het licht dat altijd terugkeert.

dsc_0012

 

 

Kunstlicht

p1210591

Het is wat frisser dan gisteren maar alweer zonnig. Dus spring ik na mijn bezoekje aan de fysio opnieuw op mijn fiets, nu om boodschappen te gaan doen. Noodzakelijk huishoudelijke zaken kunnen wachten tot de donkere uren. In de tijd dat ik nog werkte had je ’s winters perioden waarin je bij donker het huis verliet en ook in het donker weer thuis kwam. Om de hele dag bij kunstlicht te werken. En daar had ik toen totaal geen moeite mee. Wat ben ik blij met mijn huidige vrijheid. Enfin, ik reed speciaal even over de Markt om jullie de grote de kerstboom te kunnen laten zien.

Zon vangen

dsc_0018

De mogelijkheid tot het maken van een strandwandeling deed zich sneller voor dan ik gisteren nog dacht. In het gezin van onze zoon waart griep rond en daardoor was het niet nodig om vandaag de kinderen uit school te halen en een paar uur op te passen. En zo kwam het dat we vanmiddag op het strand onze verkoudheden achterlieten. .

dsc_0032dsc_0035dsc_0037dsc_0039dsc_0042dsc_0045

Geen spijt

dsc_0008

Zal ik wel of niet gaan wandelen, dacht ik vanmorgen. Ik ben opnieuw behoorlijk verkouden en snotterig. En het was een beetje laat gisteravond na een heel gezellig etentje bij een neef en zijn vrouw. Maar ja, een verkoudheid gaat echt niet over door een uurtje langer in bed te liggen. Dus maakte ik samen met een vriendin uit het wandelgroepje die net hersteld was van een flinke griep, een kleiner rondje. Het was heerlijk om buiten te zijn. De komende twee weken staat de wandelclub stil vanwege Kerst en Nieuwjaarsdag. Ik overweeg een strandwandeling ergens de komende dagen. Lekker virussen weg laten waaien.

Kippenvel

p1210576

Het is nevelig en somber buiten. Inderdaad; de donkere dagen vóór Kerst. Gisteravond woonden we in de Nieuwe Kerk in Delft een kerstconcert bij. Nog voor we de kerk ingingen werden we getrakteerd op Schotse Doedelzakmuziek van de Pipers. Dat klonk niet alleen mooi, het was sprookjesachtig in de historische omgeving, die prachtig verlicht was. Het concert was een mengeling van klassiek werk van onder andere Verdi en een wat lichtvoetiger genre. We eindigden met Auld lang syne, waarbij iedereen elkaar kruislings de hand gaf en koor, orkest, solisten en publiek in die betoverende ambiance samen zongen. Van nevel en somberheid is dan geen sprake. Wel van verbondenheid waaraan we toch allemaal behoefte hebben.

Kleine moeite

dsc_0043

Een blogmaatje (klik) attendeerde me op de mogelijkheid aan zomaar onbekenden een kaart te sturen. Lees haar oproep en je zult zien dat het een sympathieke actie is. Ook Vluchtelingenwerk Nederland deed een dergelijke oproep. Die kaart heb ik even op de foto gezet voor ik hem verzond. Het aantal mensen dat kerstkaarten verstuurt lijkt kleiner te worden. Jammer. Meer en meer ontvangen we digitale kerstwensen. Ik snap de besparings-en milieuvoordelen maar zelf word ik nog steeds blij van persoonlijke post. Ik ga er van uit dat meer mensen dat ook hebben en dus schrijven we dit weekend naar persoonlijke vrienden onze kerstkaarten. Het zijn dit soort rituelen waar ik van hou.

Doorschuifboom

p1210587

Het kerstboompje dat vorig jaar bij ons in de kamer stond, verdween in januari in de voortuin van het huis van onze dochter en schoonzoon. Daar werd ie vorige week probleemloos uitgegraven en staat nu opnieuw versierde kerstboom te wezen in hun woonkamer. De kerstboom buiten, die je op de achtergrond ziet, kwam ook ooit als klein boompje bij ons vandaan. Nu te groot en te riskant om uit te graven maar met buitenverlichting erin heeft ook deze weer even zijn oude functie terug.  Het is behoorlijk bijzonder dat het lukt bij dit soort goedkope kweekmodellen. Maar we zijn er blij mee en milieuvriendelijk is het ook al.

De rauwe realiteit

p1210570

Na het jaarlijks etentje met vrienden uit mijn arbeidzame leven, reed ik innig tevreden naar huis. Wachtend op een stoplicht zag ik een man moeizaam zijn fiets bestijgen. Na drie pogingen zat hij op het zadel maar viel tegelijkertijd om. Ik zette mijn auto half op de stoep en met twee toegesnelde meisjes hielpen we de man overeind. Het was een onverzorgd type, hij had in zijn boek geplast en stond te zwaaien op zijn benen. Dronken zo leek het. Op mijn verzoek belden de meisjes 112 terwijl de man probeerde zijn fiets op slot te zetten en ik hem behoedde voor verder omvallen. Toen vertelde hij dat ie pillen tegen epilepsie had moeten innemen. Daar gingen nog meer alarmbellen van rinkelen. Uiteindelijk konden we hem overdragen aan politie en even later aan de ambulancemedewerkers. Mijn gezellige maar ietwat decadente middag kantelde geheel. Ik hoor natuurlijk nooit meer hoe het met de man is gegaan. Maar wat een triestigheid.

p1210574

Kaal en verlaten

dsc_0031

Er staat een grote pan erwtensoep te wachten. Gisteren tijdens het opruimen door, heb ik die gemaakt om vanavond kinderen en kleinkinderen te kunnen voeden. We gaan eens kijken of de Delftse Lichtjes Avond onze nieuwe familietraditie kan worden. Op de Markt zal de kerstboom ontstoken worden en er is samenzang. Het zal druk zijn en we moeten vast alle zeilen bijzetten om elkaar niet kwijt te raken in de meute. Mijn camera blijft lekker thuis. Dus laat ik alvast een kaal, verlaten en onverlicht grachtje zien. Ook mooi. En op een wat rustiger avond ga ik mét camera nog wel eens naar de verlichte grachten.

Chaos

dsc_0035

Er bestaat een opruimwet die zegt: zaken die je binnen vijf minuten af kunt handelen, moet je meteen doen. Dat voorkomt enorm veel rommel. Als het gaat om de vuile kopjes naar de keuken te brengen, dan is dat geen probleem hier. Maar als het om papierwerk en administratie gaat, loopt de boel geregeld uit de hand. Dus moest er een gezamenlijke werkkamer-opruimdag komen. Waarom neem ik altijd en overal folders van mee? Om ze na drie maanden bij het oud papier te gooien? Waarom liggen theaterkaartjes me nog een tijdje te herinneren aan die fijne voorstelling? Iedereen snapt dat ik vandaag een paar kloeke voornemens maak en wij de papiercontainer tot aan zijn nek toe vullen.

dsc_0048