Beelden aan zee

dsc_0007

‘Dan laat ik je ook even zien in welke ruimte ik wel zou willen wonen’, zei mijn zus. Ze troonde me mee naar een zaal met ramen tot aan de vloer en dit uitzicht. Dat er tussen het duin en zee nog de drukke Scheveningse boulevard ligt, is moeilijk voorstelbaar maar echt waar. We bezochten samen een tentoonstelling met keramiek en een enkel beeld van Picasso.

Op mijn beurt kon ik haar vertellen dat ik in het voorjaar in Malaga nog Picasso’s geboortehuis heb bezocht. Waarmee we ongemerkt maar ook onvermijdelijk bij een van onze favoriete onderwerpen waren beland. Het gaat bij ons al snel over huizen, meubels, muurverf en kringloopvondsten. En dat allemaal terwijl we die fraaie kunstweken van Picasso liepen te bekijken.

Huize Avondrood

dsc_0091

En toen werden we gisteravond getrakteerd op een schitterende zonsondergang. Dat betekent vaak dat er een zonnige dag op volgt. Laat dat nou warempel het geval zijn. Waarom het woord warempel me ineens te binnenschiet, weet ik niet. Het hoort in een rijtje waarin ook desalniettemin zou passen. Ik ga eens aan onze kleinzoon van elf vragen of hij deze woorden kent. Maar ik veronderstel dat hij vindt dat deze ouderwetse woorden meer in bejaardenoord thuis horen.

Spelen met licht

dsc_0034-001

Fotocursus les 8 gaat over licht. De opdracht luidt een straatfoto te maken met zon en schaduw en een portretfoto in mooi buitenlicht. Tja, dat zal nog niet meevallen gezien de weersomstandigheden. Dus laat ik mijn inzending van vorige week zien. Temeer daar ik vandaag niet toekom aan een verse foto. Ik ben met een verfklus bezig, de kamer is overhoop en ik kom de deur niet uit. Goed, de foto-opdracht was om in de zelfde lichtomstandigheid twee verschillende foto’s te maken. Op de bovenste foto danst jongste kleindochter bij een discobol. Op de onderste foto zien we de draaiende bol. Door de instellingen van mijn camera te veranderen, kwam ik tot dit resultaat.

dsc_0024

Onrust

dsc_0015

Pff, wat een stormachtige dag. Om negen uur een korte polderwandeling gemaakt. Thuis wachtten nog diverse klusjes op me, die ik deels ook uitvoerde. Intussen vlogen de familie-apps heen en weer. Met mijn zussen was er de zorg te delen over de vader van een van mijn zwagers. En binnen ons gezin wachtten we op de landing van onze zoon. Hij was voor zijn werk een week in Australië geweest. Na drie mislukte pogingen te landen op Schiphol vloog het toestel door naar Brussel. De helft van de passagiers was kotsziek geworden. Enfin, inmiddels weten we dat het vliegtuig toch opnieuw naar Schiphol koerst. Daar staat ook zijn auto. Wat zal hij blij zijn als ie vannacht weer veilig in zijn eigen bedje slaapt.En ik ook. Pff.

dsc_0012

Hij komt, hij komt…

dsc_0022-001

Géén pre-sinterklaasfeestje vandaag met de hele familie. Want een voetbalwedstrijd, een verjaardagspartijtje en een zwemles. De kleinkinderen hebben een volle agenda en dus stonden deze opa en oma samen op de stoep naar de intocht van de Sint in Delft te kijken. We waren niet de enigen. Een stel sfeeropwekkende en wateropspattende Pieten racen voor de stoomboot uit.

dsc_0053

dsc_0066

dsc_0069

dsc_0080

Een bootje met de laatste pakjes bungelt achter aan de de vloot. Sint gaat aan land bij de Plantagebrug en stapt daarna op zijn paard om ons huis nogmaals te passeren, nu in een vrolijke optocht. Maar toen zat ik al bij de kapper.

Rotte

dsc_0063

Rotterdam heeft zijn naam aan dit riviertje, de Rotte, te danken. In een oude limonadefabriek aan de Rechter Rottekade is een bedrijfsverzamelgebouw gevestigd waar we veertien jaar geleden tegels en sanitair kochten voor ons Delftse huis. De wastafel vertoont onder het glazuur barsten en we willen eens horen of en hoe daar wat aan te doen is.  We werden vriendelijk te woord gestaan door de eigenaar van de Stone Company, die als enige in het gebouw niet failliet ging. Hij vroeg ons foto’s te maken en te mailen. Dat klinkt alvast hoopvol. Ik sta hier met de rug naar de A20 toe waar de vrijdagmiddagspits net begonnen is. En daar zie je dan niets van op dit waterige kiekje.

Opgelucht

p1210536-001

Vanmorgen liep ik met een vriendin door het centrum van Delft en dus ook even over de markt. Natuurlijk schoven we telkens winkeltje in, winkeltje uit maar het bleef meer bij kijken dan kopen. Zo’n gezellige niets-aan-de-hand ochtend.Terwijl we daarna thuis weer aan de koffie zaten, ontving zij een telefoontje met een goed bericht. Waarna de witte wijn op tafel kwam bij de lunch want er was iets te vieren. Dat het weer de rest van de dag somber, regenachtig en herfstig was, doet aan ons gevoel niets af. We blijven blij.