Gasten

 

p1210412

Om heel uiteenlopende redenen hadden we dit jaar geen B&B gasten. Toen er dus gistermiddag een mail binnenkwam met de vraag of we vanaf vandaag tot zaterdag een plek voor twee hadden zeiden we….eh…ja natuurlijk. Leuk! Dus werd er vanmorgen gesopt en geklopt, gezogen en gebogen. Samen maakten we de studio weer in orde, deden boodschappen en sloegen de markt voor een keer over. Wij zijn er klaar voor en de zon ook.

p1210413.

Wegdoen

dsc_0002

Er hangen nog steeds dikke regenwolken boven Gubbio. Maar de dagen dat we weer lekker buiten kunnen spelen komen vast en zeker terug. Tot het zover is doe ik maar weer eens ‘een kastje per dag’. Mijn stelling is: hoe groter een ruimte is, hoe minder nijpend opruimen wordt.  Neem onze badkamer.  Plaats genoeg voor twee stapels badhanddoeken waarvan we maar de helft gebruiken. Lawaaisieraden, waarvan je je afvraagt hoe het ooit in je bezit kwam. Half verdroogde tubes met onduidelijke dingen.  De tijd was rijp om weer een kritisch door de spullen te ploegen en heel veel weg te doen. Zo. Opgeruimd staat netjes. En dan morgen graag weer zonneschijn.

Piepen

dsc_0004

Het heeft vannacht behoorlijk geregend. Met bakken kwam het naar beneden en dus geen volle maan te zien. De foto bewijst dat ik niet overdrijf. Op deze parkeerplaats in het centrum van Gubbio staat alleen nog een scooter. De eigenaar zal zijn lieslaarzen wel aan het halen zijn. Gelukkig piept de zon ook af en toe nog te voorschijn. Terwijl ik de regen verwelkom, want nuttig op velerlei gebied, constateer ik voor mezelf dat ik nog niet toe ben aan de donkerte. Daar zie ik in deze tijd van het jaar de gezelligheid absoluut nog niet van in.

dsc_0007

Verwerken

dsc_0022

Dat ik potten vol bramenjam ga maken, kan ik wel schudden. De meeste bramen zijn tijdens onze afwezigheid ingedroogd of afgevallen. Dit kleine beetje gaat ’s morgens door de yoghurt. Er kwamen wel zes potten vijgenjam op de kelderplank te staan. Niet uit zich zelf hoor. Pas na een kleverige keuken en dito afwas was dit klusje gefixt. Dan moet er nog wat gebeuren met al die consumptiedruiven. We eten ze op, geven ze weg en houden dan nog over.  Dus probeer ik er sap van te maken en chutney. Als dat wat aardigs oplevert, kom ik er op het blog wel op terug.

Weg met dat nest

dsc_0004-001

Dat we van dat wespennest af moesten, was meteen duidelijk. Maar hoe? Je kunt het zelf doen met een gifspuit maar dat vonden we toch riskant. Andere optie is de brandweer laten komen. En die kwam. Met een echte brandweerauto en drie stoere mannen .De wespen verpláátsen hoort helaas niet tot de mogelijkheden. Ze moeten dood. Erg maar waar.

dsc_0008-001

Gehesen in beschermende kleding gaat de knapste en de jongste van de drie voortvarend aan de slag.

dsc_0010

Nog even porren met een stok om te zien of alles weg is.

dsc_0015

Dan nemen de mannen alle tijd om naar de olijfbomen te kijken, snoei-advies te geven en van een afstand de wijngaard te bewonderen.

dsc_0011

Ik mag nog even met mijn camera een kijkje nemen in de plastic zak, waarin het nest in brokken terecht komt. Honderden dode larven zitten er in. Wat een schitterend bouwsel.

dsc_0018-001

Impressionante hoor, zo’n auto op het erf.

dsc_0031

Daar gaan ze weer, onze helden.Het past allemaal maar net, op de smalle weg en onder de laaghangende bomen.

dsc_0042

Aan het eind van de middag begint het behoorlijk te gieten. Mooi moment om het nest te verbranden.

Steken

 

dsc_0033

Het Italiaanse woord voor ‘nest’ hebben we even op moeten zoeken; nido. Dat van ‘wesp’ kennen we wel, want dat is vespa. Inderdaad, die leuke scooter is er naar vernoemd. Maar goed, we blijken dus een wespennest aan de schuur te hebben hangen. Dat ontdekte de wijnboer gisteren pijnlijk toen hij gras ging maaien. Tot twee maal toe werd hij in zijn hoofd gestoken en dat deed behoorlijk zeer. Nadat ik een soort EHBO had verleend, ben ik eens op internet gaan zoeken hoe we verder moeten met dat nest. Daarover morgen meer. De tuin is vooralsnog maar voor de helft gemaaid. En ja, we moeten ook nodig de schuur verven.

dsc_0004

 

Bloggers onder elkaar (1)

dsc_0045

Inge, (klik) publiceerde een lijstje met tien blogs die ze graag leest. Daar stond ik tussen, hoe leuk. Het idee kwam van haar ,  zo schrijft ze erbij. Zelf beveel ik ook blogs aan in de rechter kolom (of op de smartphone onderaan de berichten) die je zeker eens moet aanklikken. Maar met genoegen volgen hier nog vijf bloggers die ik graag lees en waarvan ik schrijvers niet persoonlijk ken. Wees niet teleurgesteld als je er niet bij staat. Het is een willekeurige keuze en misschien kom ik volgende week nog wel eens door met een lijstje van vijf.

1.Valhalla, een jonge vrouw die met haar gezin naar Noorwegen is verhuisd, daar zo eenvoudig mogelijk en minimalistisch leeft. Dat gaat haar heel goed af en ze schrijft erg humoristisch.

2. Sabine, die voor haar grote liefde naar Colombia emigreerde. Naast stukken over haar eigen leven en ervaringen schrijft ze zeer gedegen over haar nieuwe vaderland en de reizen die ze maakt en maakte.

3.  Henny, een vrouw met veel talenten. Niet alleen op muzikaal gebied maar ze schildert mooi en heeft een fraai en beeldend taalgebruik. Haar blogs gaan over haar dagelijks leven, dat nogal verschilt van het mijne omdat ik minder kunstzinnig ben.

4. Anja, haar vak is communicatie en dat schept een band. Haar onderwerpen zijn zeer gevarieerd, raak geschreven en stemmen vaak tot nadenken.

5. Wieneke,een vlot geschreven blog over van alles wat haar beroert. Ik ben het niet altijd met haar eens, maar dat maakt het alleen maar interessanter.

 

Landen

p1210401-001

Zodra het vliegtuig geland is en stil staat, komen de mannen met gele hesjes. Als mieren krioelen ze rondom. Brandstof erin, koffers eruit, kinderwagens worden apart gelegd vlak bij de trap. Linten worden gespannen om de uitstappende passagiers de juiste route te wijzen. Wij staan als een stel makke schapen tussen de hekken te wachten tot we aan boord kunnen. Een half uur na de landing stijgt het vliegtuig, waarin wij nu zitten, al weer op. In tien uur reisden we van deur tot deur en deden ook nog boodschappen bij de supermarkt. Dat was gisteren. Vandaag starten we ons huishouden in Italië weer op. Te beginnen met een bezoek aan de markt. We zijn en voelen ons weer helemaal thuis.

p1210403

Sint Joris

p1210378

Toen zaterdag de wijnboer een cursus oenologie volgde, liep ik niet alleen achter de muziek aan maar sprong ook op de fiets om een kijkje te kunnen nemen bij Historisch Joris, de verzamelnaam voor alle activiteiten die in het oude hoofdgebouw van het Sint Joris Gasthuis plaatsvinden. Een monumentaal pand dat als enige is overgebleven van het oude buitengesticht. In de geschiedenis van de stad Delft en van de behandeling van geesteszieken in de regio neemt het een belangrijke historische plek in. Elke eerste zaterdag van de maand is het museum geopend. Ik ga er beslist nog een keer naar toe voor een rondleiding en om eens wat uitvoeriger in de museumwinkel te snuffelen, daar zijn leuke en unieke cadeautjes te koop.

Combinaties

p1210387

Open Monumentendagen en zomerweer is een uitgelezen combinatie. Heel Nederland verplaatst zich vandaag. Wij ook. Mijn zusje exposeerde bij druivenkwekerij Nieuw Tuinzight in Den Hoorn.  Aansluitend aan de polderwandeling bezochten we haar in de druivenserres. Wij kennen haar werk en hebben zelf ook twee stukken maar ik laat hier graag een recent werk zien. p1210386-001

Mijn wijnboer was in hoge mate geïnteresseerd in de biologische  bedrijfsvoering , ik zelf keek mijn ogen uit bij de servies en brocante-aanbieders die tussen de kassen stonden.

p1210389

We dronken er thee met druivenbommetjes, een soort gebak, lieten ons vermaken met gezang, kochten nog wat druiven en ontmoetten heel wat bekenden. Tjonge, jonge wat een heerlijke samenballing van de goede dingen des levens.